زلزله انتخاباتی در انگلیس

انگلیس اکنون درگیر زلزله‌ای سیاسی است که از 36 سال گذشته تاکنون در این کشور بی‌بدیل بوده است. نتایج این زلزله سیاسی در اعلام نتایج انتخابات پارلمانی این کشور جلوه‌گر شد و شکست دو حزب بزرگ کارگر و محافظه‌کار در کسب اکثریت کرسی‌های پارلمان موجب شد که این دو حزب به تنهایی قادر به تشکیل دولت جدید نباشند و برای تحقق این امر مجبور هستند که با احزاب کوچک از جمله حزب لیبرال دموکرات ائتلاف تشکیل دهند.

انگلیس طی سه دهه گذشته اسیر دیکتاتوری حزب کارگر و محافظه‌ کار و تبادل قدرت بین این دو حزب بود و دلیل این امر نظام انتخاباتی قدیمی انگلیس است که با وجود تغییرات گسترده در نقشه‌ جمعیتی و سیاسی این کشور و کاهش نفوذ آن در عرصه بین‌المللی، هنوز اصلاح نشده است. زمان اصلاح این نظام چه به صورت کلی و چه جزئی و تبدیل آن به نظام انتخاباتی نسبی با پیروزی لیبرال دموکرات‌ها در پارلمان نزدیک شده است. در این انتخابات حزب لیبرال دموکرات 59 کرسی پارلمان را به دست آورده و زمینه را برای تحمیل شرط‌هایش در این خصوص فراهم کرده است، زیرا تشکیل دولت جدید انگلیس بدون توافق و ائتلاف با حزب لیبرال دموکرات امکان‌پذیر نیست و دولتی که بدون توافق با لیبرال دموکرات‌ها تشکیل شود، مسلما رای اعتماد پارلمان را به دست نخواهد آورد.

نتایج انتخابات پارلمانی انگلیس ضربه سنگینی به حزب کارگر این کشور (حزب حاکم) و رئیس آن گوردون براون وارد کرد، بویژه آن که حزب لیبرال دموکرات امکان ائتلاف با حزب محافظه‌کار را برای تشکیل دولت بررسی می‌کند.

حزب کارگر در واقع تاوان سیاست‌های اشتباهش را به دلیل دخالت در جنگ‌های آمریکا در عراق و افغانستان و پایبندی به روابط ویژه با آمریکا، عدم پیوستن به نظام واحد پولی اروپا (یورو) و عدم پیوستن کلی به اتحادیه اروپا پس می‌دهد.

پارلمان معلقی که در نتیجه انتخابات پارلمانی انگلیس به وجود آمده، مقدمه‌ای برای تغییری بزرگ در سیاست خارجی انگلیس در خاورمیانه است؛ به‌ویژه آن که اگر نیک کلگ، رهبر حزب لیبرال دموکرات، عهده‌دار پست وزیر امور خارجه در هر دولت ائتلافی جدید باشد، زیرا او پیش از این به دلیل مخالفت با جنگ اسرائیل علیه غزه و انتقادهای شدید از سیاست شهرک‌سازی‌های اسرائیل در کرانه باختری، مورد انتقاد‌های شدید اقلیت‌های یهودی در انگلیس قرار گرفته است و این موضوع می‌تواند این پیش‌بینی را تایید کند.