حال نیز جیرانی تمام تلاش خود را میکند تا به این برنامه زنده سینمایی هویتی بخشد که اولا بتواند پاسخگوی نیازهای سینمای ایران باشد و ثانیا ماندگار باشد. سالها پیش برنامهای مشابه این داشتیم با نام «سینمای ایران» که رامین محسنی سازندهاش بود. البته این برنامه مثل «هفت» زنده نبود و تولیدی بود. رویکردش نیز تقریبا مشابه همین چیزی است که در «هفت» میبینیم؛ یعنی با تاکید بر یکی از فیلمهای اکران، طی گفتگو با عوامل و بررسی، به آن پرداخته شود. اما نه «سینمای ایران» و نه برنامههای مشابه هیچکدام ماندگار نشدند. دلیلش شاید این باشد که سینما و عوامل آن چندان طاقت نقد و نظر را ندارند. طی این سالها بارها شاهد بودهایم که مثلا سازنده یک فیلم در واکنش به نقدهایی که از سوی منتقدان چاپ شده، برخورد عصبی کرده و رفتاری خارج از قاعده بازی از خود بروز داده. چنین منشی ممکن است مهمترین خطر برای جیرانی و برنامهاش باشد. برای شروع چنین حرکت مهمی، جیرانی احتمالا کارش را با محافظهکاری و دوراندیشی همراه خواهد کرد تا اولا بداند که در رسانه ملی تا چه اندازه میتواند به حاشیههای سینما بپردازد و ثانیا اهالی سینما تا چه اندازه ظرفیت نقدپذیری دارند.
به هر حال پخش نخستین قسمت از برنامه «هفت» نشان داد که مقولهای مانند سینما تا چه اندازه میتواند ضمن جذابیت، حساسیتزا هم باشد. جیرانی ابتدای برنامهاش را به بهانه درگذشت نعمت حقیقی فیلمبردار بزرگ سینمای ایران، به او اختصاص داد اما معلوم نبود چرا اصرار داشت از میان این همه آدمی که میتوانستند دربارهاش حرف بزنند، رفته بود سراغ بهروز افخمی که در کانادا بود و مکالمه دائما قطع یا با مشکل مواجه میشد. آیتمهای اصلی برنامه جیرانی، ظاهرا نقد و گفتگو درباره وضعیت یکی از فیلمهای در حال اکران است، در کنار گفتگوهای ویژه، بخشهای خبری، نمایش پشت صحنه یکی از فیلمهای در حال تولید و البته بررسی وضعیت نمایش در کشور که کارشناس این بخش هم امیرحسین علمالهدی است که پیشتر در بنیاد فارابی مسوول نمایش فیلمهای خارجی بود و سپس مدیریت مجموعه پردیس نمایشی زندگی را بر عهده داشت.
پخش برنامهای با ویژگیهای «هفت» یک نیاز جدی و اساسی است، اما جدیتر و اساسیتر از آن، رعایت کیفیت یک برنامه تلویزیونی است که بتواند سودی به حال سینمای ایران داشته باشد. امیدواریم پخش این برنامه طبق روالی منطقی و منظم ادامه داشته باشد و در قسمتهای بعدی شاهد بخشهای جذابتری باشیم.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)