راهکاری برای کمک به دریای خزر

هدف از اجرای پروژه بازسازی ذخایر آسیب‌دیده آبزیان و استحکام‌بخشی به چارچوب دائمی مدیریت منطقه‌ای محیط‌زیست دریای خزر، کمک به کشور‌های ساحلی خزر در جهت دستیابی به رویکردی اکولوژیک و موثر برای مدیریت ذخایر زیستی و استحکام بخشیدن به مدیریت منطقه‌ای محیط‌زیست دریا از طریق کنوانسیون تهران است.

محیط‌زیست خزر، برنامه‌ای فراگیر دارد که از سوی 5 کشور حاشیه دریای خزر (ایران، آذربایجان، قزاقستان، روسیه و ترکمنستان) به منظور توقف تخریب شرایط زیست‌محیطی دریای خزر و ارتقای توسعه پایدار در منطقه ایجاد شده است. لزوم مدیریت و حفاظت مشترک از محیط‌زیست دریای خزر و منابع آن، مساله‌ای جدید در کشورهای حوزه دریای خزر نیست و این دغدغه همیشگی نیازمند همکاری‌های قوی منطقه‌ای است.بررسی‌ها نشان می‌دهد برنامه محیط‌زیست دریای خزر در بلندمدت، تلاش‌های خود را روی اجرای طرح‌های ملی و راهبردی و ارائه حمایت‌های بیشتر از فرآیند تدوین کنوانسیون چارچوب متمرکز کرده است که می‌کوشد در برنامه‌ای همه‌جانبه از محیط‌زیست دریای خزر حفاظت کند.کارشناسان معتقدند به منظور نجات دریای خزر از بحران کنونی، کشورهای حاشیه دریای خزر باید به مفهوم زیست مشترک پایبند باشند. دریای خزر، دریای فرصت‌ها و چالش‌هاست و هرگونه بهره‌برداری از دریا یا اجرای برنامه‌های توسعه‌ای، نیازمند متعهد بودن کشورها به کنوانسیون‌های زیست‌محیطی منطقه و با رعایت الزامات زیست‌محیطی در این دریاست و به این ترتیب، استفاده از کمک‌های مالی کشورها با استفاده از ایجاد برنامه حفاظتی و بهره‌برداری به صورت مشترک میان کشورهای ساحلی با رعایت ملاحظات زیست‌محیطی امکان‌پذیر می‌شود.

زهرا فرضی