دل به دل راه دارد

دوستان مهربانم سلام

یادتان می‌آید هفته پیش نوشته بودم خیلی دوست دارم بدانم حدودا چند نفر معمولا نوشته‌های من را دنبال می‌کنند؟ هفته گذشته من در اتاقم نشسته بودم که کسی زنگ خانه ما را زد و پدرم در را باز کرد. از پست یک نامه سفارشی آمده بود، من ابتدا فکر کردم از طرف مادر بزرگم است ولی فرستنده نامه اسمی بود که من برای اولین بار می‌شنیدم.

با تعجب نامه را باز کردم و نامه‌ای طولانی و زیبا بود به زبان فارسی از یکی از خواننده‌های مطالب من که خانمی ژاپنی و از تهران فرستاده بودند. از خوشحالی گریه‌ام گرفت. آن خانم مهربان با خط خیلی زیبا و به زبان فارسی برای من نوشته بودند که 2 سال است به خاطر کار شوهرشان در تهران زندگی می‌کنند و زبان فارسی هم یاد می‌گیرند. همچنین نوشته بودند که یک روز دوست ایرانی‌شان یکی از نوشته‌های من را به ایشان داده‌اند و از آن روز به بعد، هر هفته روزهای دوشنبه روزنامه جام‌جم را می‌خرند و خاطرات متین را می‌خوانند.

اسم تعداد زیادی از نوشته‌های من را هم آورده بودند و تاکید کرده بودند که برای ایشان جالب بوده.

نامه این خانم مهربان ژاپنی چند صفحه است و خیلی زیبا و عاطفی است. من بعد از خواندن این نامه بیشتر تشویق شدم که هر هفته برای شما بنویسم. واقعا دوست داشتم اسم ایشان را بنویسم و تشکر کنم ولی در ژاپن مساله حفظ حریم خصوصی و شخصی افراد، خیلی مهم است و ما حتی از دوره ابتدایی در مدرسه یاد می‌گیریم که باید این مساله را رعایت کنیم. به همین دلیل من بدون نام بردن از آن خانم ژاپنی خواننده خوب و مهربان چاردیواری، از ایشان تشکر می‌کنم که به زبان ژاپنی می‌شود آریگاتو..

واقعا برایم خیلی جالب بود که ظاهراً هفته پیش وقتی از شما خواهش کردم نظرات خودتان را برای من بنویسید، ایشان در همان زمان قبل از خواندن آن نوشته، همین کار را کردند، ما در فارسی ضرب‌المثل‌های زیادی داریم که خیلی معنای خوبی دارند. مثلا دل به دل راه داره. راستی می‌دانید کلمه قلب به زبان ژاپنی چه می‌شود ؟ آنها به قلب می‌گویند کوکورو.

تا هفته دیگر سایونارا....خداحافظ