از نسخه‌های خطی تا نسخه‌های چاپی

نخستین ماشین‌های تحریر در سال 1874 میلادی تحت عنوان ماشین‌های رمینگتون که سرمایه اصلی برای تولید انبوه آنها را فراهم کرده بود به بازار عرضه شد. برخی از ویژگی‌ها و مشخصات ماشین‌های تحریر دارای ویژگی‌های استانداردی بودند که حتی در ماشین‌های تحریری که طی یک قرن آینده ساخته شده بودند نیز ردپایی از آنها دیده می‌شد. یکی از مهم‌ترین این استانداردها محل قرار گرفته هر حرف روی صفحه کلید است که به صورت یک استاندارد جهانی پذیرفته شد. مارک تواین اولین نویسنده‌ای بود که یک ماشین تحریر خرید و به این ترتیب توانست نخستین کتاب تایپی را به نام خود به ثبت رساند. در نمونه‌های اولیه آزمایش‌ها تحریری که در آن زمان ساخته شده بود هیچ کلیدی برای تغییر حروف کوچک و بزرگ در نظر گرفته نشده بود و همه حروف به صورت حروف بزرگ تایپ می‌شد.

اما این مشکل بدون افزودن تعداد کلیدهای روی صفحه کلید با افزودن مکانیسمی برای تغییر غلطک مخصوصی که برای تایپ حروف کوچک و بزرگ یک حرف بخصوص از مجموعه حروف الفبایی در نظر گرفته شده بود از میان برداشته شد. در این نوع ماشین‌های تحریر، صفحه تایپ روی یک قطعه نصب می‌شد و با حرکت غلطک مخصوص هر کلید حرف مورد نظر روی صفحه چاپ می‌شد. در اغلب ماشین‌های حریر، چاپ از طریق نوار جوهری ماشین تحریر که روی یک قرقره قرار گرفته است، انجام می‌شود. این نوار جوهری با استفاده از صفحه کلید ماشین تحریر جابه‌جا می‌شود و وقتی جوهر نوار به طور کامل تمام می‌شود، این نوار به طور اتوماتیک جمع می‌شود تا نسبت به تعویض آن اقدام شود. اما در برخی از انواع ماشین‌های تحریر قطعه حسی مسطحی روی یک تخته مدار چاپی قرار می‌گیرد که محل اتصال سیم‌های تشکیل‌دهنده مدار بوده و به وسیله آن انتقال میان سیمی از یک طرف تخته مدار چاپی به طرف دیگر انجام می‌شود. اما مهم‌ترین پیشرفتی که در این عرصه انجام شد، طراحی ماشین‌های تحریر الکتریکی بود.

فرانک فراهانی