نانوای سارکوزی انتخاب شد

در نگاه اول به نظر خیلی ساده است. تنها کافی است که آب، آرد گندم، خمیر ترش و نمک را با هم مخلوط کرد. پس از هم زدن، ورز دادن، صبر کردن و دوباره ورز دادن و صبر کردن مرحله نهایی شکل دادن خمیر و پختن نان ترد و خوشمزه فرانسوی فرا می‌رسد. اما نه، برای تهیه نان باگت با کیفیت بالا، به غیر از این مراحل ظرافت‌های دیگری را نیز باید در نظر گرفت.

طعم و بوی باگت بستگی به کیفیت آردی دارد که مورد استفاده قرار می‌گیرد. در عین حال سرعت مخلوط کردن مواد و مدت زمانی که خمیر باید استراحت کند نیز نقش مهمی در تهیه باگت خوب ایفا می‌کنند. دمای مناسب، زمان پخت و همینطور شم نانوا را هم نباید فراموش کرد.

"جبریل بودیان" یکی از نانوا‌هایی است که با توجه به علاقه و استعدادی که در نانوایی دارد، به تمام نکاتی که در تهیه باگت خوشمزه نقش دارند توجه می‌کند. این نانوای 33 ساله در نزدیکی محله مشهور "مون‌مارتر" در نانوایی کوچک خود بهترین نان باگت شهر پاریس را می‌پزد.

باگت نانوای سنگالی، بهترین باگت پاریس

هر سال در ماه مارس در پاریس مسابقه‌ای به نام "بهترین باگت پاریس" برگزار می‌شود. جبریل که اصالتا اهل کشور سنگال است در سال 2010 توسط داوران به عنوان بهترین نانوای باگت انتخاب شد و عنوان "بهترین باگت پاریس" را از آن خود کرد. 160 نانوا در این مسابقه شرکت کرده‌ بودند. هیأت داوران از کارشناسان نان‌پزی، افراد مشهور و تعدادی از شهروندان پاریسی تشکیل می‌شود. آنها رویه‌ باگت‌های برشته و طلایی رنگ را دست می‌زدند و برای پیدا کردن بهترین باگت، طعم و بوی هر کدام از نان‌ها را با دقت بررسی می‌کنند. آنها باگت جبریل را برشته، خوشمزه، خوشبو با طرز پخت عالی ارزیابی کردند.

جبریل در کنار دریافت 4 هزار یورو جایزه نقدی، این افتخار را نیز کسب کرده که به مدت یک سال مصرف روزانه نان باگت رئیس‌جمهوری فرانسه نیکلا سارکوزی را در کاخ الیزه تأمین کند. او از داشتن چنین موقعیتی ابراز خوشحالی می‌کند اما می‌گوید که سارکوزی را مانند دیگر مشتریان می‌بیند و مشتری بودن یا نبودن سارکوزی تفاوتی در کیفیت کار او ایجاد نمی‌کند.

فرانسوی مانند نان باگت

اینکه امسال جایزه به نانوایی‌سنگالی اهدا شده، باعث خوشحالی منتقدان بحث تعریف هویت ملی در فرانسه شد. این مسئله‌ای بود که اولین بار از سوی سارکوزی مطرح شد و منجر به بحث‌ها و درگیری‌های مختلف درباره وضعیت مهاجران در فرانسه شد.

جبریل بودیان در 6 سالگی با خانواده‌اش به فرانسه آمد و اکنون با گذشت 27 سال خود را "صددرصد فرانسوی" می‌داند، مانند نان‌هایی که می‌پزد.

هنر نان‌پزی در خانواده جبریل بودیان سنت است. چندی پس از آمدن به فرانسه پدر جبریل نانوایی کوچکی راه می‌اندازد. جبریل همیشه بعد از مدرسه به نانوایی پدرش می‌رفته تا کمک کند. البته خود اعتراف می‌کند که کمک‌هایش همیشه موفقیت‌آمیز نبوده است. او نخست می‌خواسته تعمیرکار اتومبیل شود اما پدرش با این تصمیم مخالفت می‌کند. به این ترتیب او مانند برادر خود دوره آموزشی نانوایی را آغاز می‌کند. پس از مدتی پی می‌برد که در این زمینه واقعا استعداد دارد. جبریل می‌گوید که او همیشه عاشق بوی نان بوده است.

باگت فرانسوی است یا اتریشی؟

اما اینکه نان باگت اصالتا فرانسوی است نامعلوم مانده است. برخی از کارشناسان تاریخچه نان اعتقاد دارند که ایده نان باگت در زمان جنگ‌های ناپلئون به وجود آمده، چون سربازان این نان را راحت‌تر از نان‌های گرد می‌توانستند با خود حمل کنند. در عین حال عده‌ای اصالت نان باگت را متعلق به شهر وین می‌دانند. آنها می‌گویند که نانوایی اتریشی در قرن نوزدهم باگت را به فرانسه وارد کرده است. در این مقطع تاریخی نان باگت بین مردم محبوبیت بالایی بدست می‌آورد، به طوری که صد سال پیش هر فرانسوی روزانه 800 گرم باگت می‌خورده است. اما بعد از جنگ جهانی دوم بازار باگت به رکود دچار می‌شود. یکی از دلائل این رکود تولید باگت‌های ماشینی بوده که رنگ و مزه آنها اشتهای کمتر کسی را تحریک می‌کرده است.

حدود 20 سال پیش نانواها و آسیابانان فرانسوی تصمیم می‌گیرند که این شرایط را تغییر دهند. دولت فرانسه نیز به کمک آنها ‌شتافت و در سال 1993قانونی تصویب کرد که بر اساس آن استفاده از هر ماده‌ای به غیر از آب، گندم، خمیرترش و نمک غیرمجاز اعلام شد. پس از این اقدام بازار باگت دوباره رونق گرفت.

دویچه وله