تغییر نظام آموزش و هزار و یک ابهام

ـ آیا درست است 4 ساله‌ها باید بروند مدرسه؟

ـ یعنی 5 ساله‌ها می‌روند مدرسه؟

ـ از کی دبستان 6 ساله می‌شود؟

ـ ما که سال سومیم سال بعد باید بریم پیش‌دانشگاهی یا سال چهارم؟

ـ دختر من5 ساله است ولی پیش‌دبستانی نرفته، یعنی از تحصیل عقب‌افتاده؟

این سوالات به همراه ده‌ها دغدغه دیگر، نشان می‌دهد هنوز مردم با طرح تحول نظام آموزش کنار نیامده‌اند و روز‌به‌روز با اعلام اخبار پراکنده و تزریق قطره‌چکانی اطلاعات درباره ماهیت تغییرات نظام آموزش بر ابهامات آنها اضافه می‌شود.

مروری بر اخبار و اطلاعات منتشر شده از پیکره نظام آموزش نشان می‌دهد که وزارت آموزش و پرورش برای بسترسازی اجتماعی و آماده‌سازی افکار عمومی در پذیرش این تحولات برنامه خاصی ندارد و محوریت اعلام اخبار را بر شخص یا اشخاص محدودی قرار داده است. به گفته یک کارشناس از بدنه داخلی وزارت آموزش پرورش، در حال حاضر کسی حق اعلام نظر درباره این تغییرات را جز وزیر و دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش ندارد. از سویی تردید مسوولان درباره این طرح و حتی بی‌خبری و اکراه آنان در انتشار اطلاعات و رفع ابهامات تا آنجاست که گاهی اطلاعات متناقضی به نقل از مسوولان اعلام می‌شود. درج برخی از اخبار درباره سرنوشت پیش‌دانشگاهی‌ها، تثبیت پیش‌دبستانی‌ها، ورود مجدد سال چهارم به ساختار آموزش و تبدیل نظام آموزش به 2 دوره 6 ساله از مهم‌ترین محور‌هایی بوده که تاکنون اعلام شده، اما هربار به نحوی و با زبانی متفاوت به گوش مردم رسیده است.

این در حالی است که اعضای شورای عالی آموزش و پرورش در سال‌های اخیر و در حین تدوین کلیات طرح، اطمینان داشته‌اند که بدون آمادگی و پذیرش مردم، این طرح قابل اجرا نیست و باید برای آماده کردن اذهان مردم و کاهش مقاومت در برابر این تغییر چاره‌ای اندیشید. از سوی دیگر وزارت آموزش و پرورش پس از روی کار آمدن وزیر جدید به راه‌اندازی مرکز اطلاع‌رسانی جامعی اقدام کرد که تصور می‌شد بار اطلاع‌رسانی دقیق طرح تغییر نظام آموزش را عهده‌دار شود، در حالی که این مرکز بیشتر به تریبون مدیران سطوح کلان وزارتخانه تبدیل شد.

این که نظام آموزش براساس سند ملی در حال تغییر است تا چه میزان در سال تحصیلی جاری اجرایی می‌شود؟ و آیا نظام آموزش به صورت یکباره متحول خواهد شد یا به صورت تدریجی و پرسش‌هایی از این دست نیازمند پاسخ مسوولان است. در چنین شرایطی، ایجاد سامانه یا مراکز یا مشاورانی در مدارس برای تفهیم تغییرات به مردم از جمله راه‌های رفع ابهامات است. به همین دلیل طراحان و مجریان طرح تغییر نظام آموزش که خود نیز در برخی موارد با تردید روبه‌رو هستند، نمی‌توانند با یک یا چند مصاحبه با خبرگزاری‌ها و انتشار اطلاعات نصفه‌نیمه، اجماع عمومی برای اجرا و همکاری مردم را برای موفقیت طرح به دست آورند.