متاسفم‌که ناراحتت‌کردم

شما به عنوان یک جوان، روحی لطیف و حساس دارید که نباید آن را با دلخوری یا احساس گناه خدشه‌دار کنید. بخشش دیگران در مقابل کارهای نادرستی که از آنها سرزده و نیز عذرخواهی از افراد بخاطر کارهای غلط خودتان، می‌تواند آرامش درونی شما را موجب شود.

بخشش چیزی نیست که ما برای دیگران انجام می‌دهیم، بلکه بخشش در واقع هدیه‌ای به خودمان است. بخشش دارویی شفابخش است و به معنای فراموش کردن یا مصالحه نیست، بلکه تصمیمی است برای گذشتن از رنجش مداوم و فجر انتقام از طرف مقابل. برای بخشش نیاز به عذرخواهی از جانب طرف مقابل نیست. اگرچه بخشش در مقابل شنیدن عذرخواهی طرف خاطی، می‌تواند ساده‌تر باشد! عمل بخشش یک تصمیم شخصی است که می‌تواند بدون هیچ‌گونه عکس‌العملی از جانب شخص مقابل، گرفته شود.

بخشش شکلی از کمک شفابخش درونی است. تصمیم به بخشش یک فرد یا چند نفر بخاطر گناه آنها در گذشته، مسیری به سمت آرامش روحی و فرآیندی موثر در جهت از بین بردن عصبانیت درونی ماست.

دلسوزی و رحم و شفقت در مقابل کسانی که در برابر ما اشتباهاتی مرتکب شده‌اند، بجای عصبانیت در مقابل آنها ، روش اصلی پیشنهاد شده توسط بیشتر روان‌شناسان است.

اگرچه بخشیدن فرد مقابل بخاطر رفتار نامطلوبش ممکن است برای فرد خاطی مفید باشد و او را شاد کند اما فایده این بخشش در درجه اول به خود شخص بخشنده برمی‌گردد.

وقتی شما بخشش را تمرین نکرده باشید ممکن است بیشتر به فکر تلافی و انتقامجویی از طرف مقابل باشید اما با بخشیدن، شما در واقع آرامش، امید، شادی و قدردانی را در آغوش می‌گیرید. فواید بخشش بسیار زیاد است و از جمله آنها می‌توان به این موارد اشاره کرد:

1ـ کاهش فشارخون

2ـ کم شدن اضطراب

3ـ افت حس عداوت و خصومت

4ـ بهبود مهارت‌های مدیریت عصبانیت

5ـ کاهش ضربان قلب

6ـ کم شدن خطر روی آوردن به اعتیاد

7ـ افت نشانه‌های افسردگی

8ـ کم شدن نشانه‌های آشفتگی و سردرگمی

9ـ کاهش دردهای مزمن

10ـ افزایش دوستی‌ها

11ـ روابط سالم‌تر

12ـ افزایش ارتباطات معنوی قوی‌تر با خالق هستی

13ـ بهبود سلامت روان

اما چگونه ببخشیم و به آرامش درونی دست یابیم؟ برای این کار 4 خصوصیت لازم است. این چهار خصوصیت عبارتند از :

1ـ بیان احساسات: به خودتان اجازه دهید که احساساتتان را در هنگامی که دچار رنجش در مقابل دیگران می‌شوید به طور کامل بیان کنید. حتی اگر ممکن است، احساسات خود را برای فرد خاطی نیز بازگو کنید.

2ـ دلیل را پیدا کنید: مغز نیازمند یافتن دلیل برای خطاست. لازم نیست این توضیح خیلی طولانی باشد.

حتی اگر این دلیل، یک اتفاق تصادفی باشد که برای هر کس امکان رخ دادن را داشته باشد، نیز می‌تواند مفید باشد.

3ـ امنیت و ایمنی را دوباره بسازید: فرد بخشنده باید از اتفاقات آینده احساس ایمنی کند. یک عذرخواهی صادقانه از طرف فرد خاطی این موضوع را کامل می‌کند و باعث می‌شود که فرد در مقابل اعمال مشابه بتواند قوی‌تر ظاهر شود.

4ـ رها کنید: رها کردن تصمیمی است که فرد بخشنده می‌گیرد تا از اکراه، رنجش و نیاز به انتقام رها شود. رها کردن به معنای این نیست که شخص انتظار اتفاق افتادن ماجرای مشابهی را نداشته باشد، بلکه به این مفهوم است که شخص تحت تاثیر رفتارها و افکار آینده قرار نگیرد و در مقابل آنها قوی‌تر باشد. اگر رها کردن برایتان غیرممکن است بدانید که سه‌گام قبل نیز به نتیجه نخواهد رسید.

منبع: personaldevelopment.suite101.com