به من بخندید اما کمربندتان را ببندید

اما اگر همه هشدارهای من و دیگر اهالی رسانه کافی بود، سوانح رانندگی هر سال سبب ساز مرگ 23 هزار نفر از هموطنانمان نمی‌شد و مرگ و میر ناشی از این حوادث سالانه 6 میلیارد دلار هزینه به اقتصاد ایران تحمیل نمی‌کرد و به آمار جهانی که می‌گوید نرخ سوانح رانندگی در کشورمان 20 برابر میانگین جهانی است، نمی‌رسیدیم، این یادداشت جای گنجاندن همه هشدارهای ایمنی در رانندگی را ندارد و به همین خاطر به مرور چند تصور غلط درباره کمربند ایمنی که پیشتر یونیسف نیز درباره‌اش هشدار داده بود بسنده کرده‌ام. شاید همین هشدار ساده جان یکی از 72 میلیون نفر جمعیت ایران را نجات دهد و چه رسالتی بیشتر از این برای نوشتن یک یادداشت وجود دارد؟

نخستین تصور نادرستی که باعث می‌شود کمربند نبندیم، خیال دوری مرگ است. گرچه ما ناخودآگاه به خودمان تلقین می‌کنیم به این زودی‌ها گذرمان به گورستان نمی‌افتد، مرگ معمولا همراهمان است، شاید روی یکی از صندلی‌های خودرویمان.

گمان می‌کنید کمربند ایمنی لباس‌های نوی عیدتان را چروک می‌کند؟ چروک لباس‌ها با اتو پاک می‌شود اما هیچ جراح پلاستیکی تا به حال نتوانسته همه جراحت‌های ناشی از یک حادثه تصادف رانندگی را پاک کند.

بعضی‌ها اسم کمربند ایمنی را که می‌شنوند، اوقاتشان تلخ می‌شود و می‌گویند این وسیله ناراحتشان می‌کند، شما کدام یک از اینها را ناراحت‌کننده‌تر می‌دانید، ضربه مغزی پس از برخورد سر با شیشه خودرو، پرتاب شدن از داخل خودرو به کف خیابان یا تحمل چند ساعته یک نوار پارچه‌ای روی شانه و قفسه سینه‌تان وقتی در خودرو نشسته‌اید؟

شما هم دیده‌اید بعضی از آنها که کمربند نمی‌بندند، با یکی از دست‌ها قاب پنجره خودرو را نگه می‌دارند؟ این جور آدم‌ها بر این باورند که می‌توانند بدنشان را در تصادف‌های شدید ثابت نگه دارند و به جلو پرتاب نشوند. به این فکر کنید که نیروی ضربه‌ای با سرعت 25 کیلومتر در ساعت معادل گرفتن کیسه‌ای سیمانی است که از طبقه اول ساختمانی به بیرون پرتاب شده. سرعت خودروها معمولا 25 کیلومتر در ساعت نیست و نمی‌شود تخمین زد بدن شما باید توانایی گرفتن چند کیسه سیمان پرتابی را در لحظه تصادف داشته باشد.

ضرب‌المثل بیگانه‌ای هست که می‌گوید: «آنها که شنا بلدند، بیشتر غرق می‌شوند» تصور حرفه‌ای بودن در رانندگی باعث می‌شود مطمئن باشید تصادف نمی‌کنید اما حتی اگر بهترین راننده دنیا هم باشید، نمی‌توانید از حرفه‌ای بودن راننده خودروی دیگر مطمئن باشید.

خیال می‌کنید بستن کمربند کار وقت‌گیری است؟ اما یونیسف می‌گوید این زمان کمتر از 2 ثانیه است؛ آیا صرف 2‌ثانیه، برای زنده ماندن نمی‌ارزد؟

شاید شما از آن دست آدم‌هایی باشید که خیال می‌کنند اگر کمربند ببندند، در صورت آتش‌سوزی خودرو در آن گیر می‌کنند. اما فقط نیم درصد تصادفات به آتش‌سوزی می‌رسند و اگر شما در چنین تصادفی کمربند نبسته باشید، احتمالا با ضربه‌ای که به سرتان وارد شده، از هوش می‌روید و نمی‌توانید از آتش جان سالم به در ببرید.

فکر می‌کنید با سرعت پایین نباید کمربند بست ؟ پس بد نیست بدانید که براساس آمارهای جهانی 80 درصد سوانح رانندگی در سرعت‌های حدود 80 کیلومتر در ساعت رخ می‌دهند.

شاید هم گمان می‌کنید بستن کمربند در مسافت‌های کوتاه لازم نیست اما باز هم بر اساس همان آمارها، محل بیشتر سوانح رانندگی در فاصله 15 کیلومتری منزل حادثه دیده بوده است که این نشان می‌دهد بیشتر حادثه دیدگان در حال حرکت در مسیری نه چندان طولانی بوده‌اند.