ماجرایی است از خانوادههایی که دور هم زندگی میکنند. عشقهایی که شبیه زندگی هست و نیست. دختری که جوانیاش تنها داراییاش است. همه میخواهند تغییر کنند و همه به دنبال عوض شدن هستند. فیلم را گفتهاند سیاه است. اما حرفهایی دارد که در قالب فضایی که ترسیم میکند به دل مینشیند. دیدن مهدی هاشمی و مرضیه برومند اتفاقی است که پس از سالها درسینما میافتد. حیف که فیلم اسیر حاشیهها شد اگر نه مهدی هاشمی یکی از شانسهای دریافت سیمرغ بلورین جشنواره امسال بود. او با یک خال بر صورت و پروتزی در دهان هم شیوه گفتنش متفاوت است و هم نقشی که بازی میکند. او همان نادر است. همان که مریضی عجیبی دارد. پدری که میتواند پدری کند. فیلم بازیگران زیادی دارد از باران کوثری و نگار جواهریان تا پانتهآ بهرام و صابر ابر. فیلم را که میبینید میفهمید فیلم است، قرار نیست واقعی باشد. داستانی است که روایت میشود و خوبی آن لحنی است که برایش انتخاب شده است و در آن فضای تلخ و ترسآور ماجرا شما فقط تماشاگر این اتفاق نیستید.