اولا روسیه به هند به عنوان متحدی مینگرد که از ظرفیتهای اقتصادی، سیاسی و منطقهای خاصی برخوردار است. بازار یک میلیارد نفری در کنار تلاشهای همه جانبه هند برای رشد اقتصادی و تبدیل شدن به قدرت اقتصادی و نظامی در منطقه موجب شده تا روسیه بتواند از این شرایط برای درآمدهای اقتصادی به ویژه در حوزه هستهای و نظامی بهره برداری کند.
هرچند که هند در سالهای اخیر گرایشات بسیاری به سایر کشورها به ویژه آمریکا داشته اما روسیه همچنان در ردیف اولین تامین کنندگان نیازهای هند به ویژه در بخش نظامی میباشد.
در سفر پوتین طرفین بیش از 7 میلیارد دلار قرار داد امضاءکردند که بخش عمدهای از آن را بخش هستهای و نظامی تشکیل میداد. از سوی دیگر روسیه توسعه روابط با هند را عاملی برای مقابله با نفوذ آمریکا و غرب و تامین کننده امنیت منطقه میداند لذا برای تحکیم مناسبات تلاش میکند. روابط دو جانبه و چند جانبه در قالب شانگهای در این چارچوب میباشد.
ثانیا: هند نیز به روسیه به عنوان متحدی قابل توجه در عرصه منطقهای و جهانی مینگرد.
هرچند که دهلی نو با گرایش به آمریکا و برخی کشورهای اروپایی به نوعی به تقویت موقعیت منطقهای و جهانی خود میپردازد و به نوعی از تمام بازیگران امتیازگیری میکند اما در شرایطی که آمریکا بیشتر به پاکستان گرایش دارد، دهلی نو با تحکیم مناسبات با روسیه نوعی توازن قدرت در برابر پاکستان را حفظ میکند. البته دهلی نو تلاش دارد تا در کنار تامین نیازهای خود از طریق روسیه و سایر کشورهای غربی، شرایط را برای معرفی خود به عنوان بازیگری جهانی فراهم آورد تا شاید بتواند طرح عضویت دائم در شورای امنیت را اجرایی سازد. به هر تقدیر تحرکات هند بیانگر مجموعهای از تحرکات سیاسی، نظامی، اقتصادی برای تبدیل شدن به قدرتی منطقهای و جهانی است که با سلسله فعالیتهای دیپلماتیک اجرا میشود.
در مجموع سفر پوتین به هند را میتوان گامی دیگر از جانب دو کشور برای تحکیم مناسبات دانست که برگرفته از نیازهای دو جانبه طرفین میباشد. روسیه امیدوار است با این تحرکات ضمن تامین نیازهای اقتصادی به مقابله با فعالیتهای غرب در منطقه بپردازد و هند نیز این روابط را فرصتی برای تقویت جایگاه منطقهای و حتی زمینهای برای امتیازگیری از غرب ارزیابی میکند لذا از تحکیم این مناسبات استقبال و آن را در چارچوب منابع ملی خود میداند.
قاسم غفوری-جام جم آنلاین
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)