از طرف دیگر، آموزش و پرورش در حالی به نظرخواهی از خبرنگاران ورزشی نسبت به توسعه ورزش در مدارس پرداخته که بخش ورزش قهرمانی و همگانی خود با چالشهای عمده رو به روست و نگاهی به اظهارات همکاران مطبوعات ورزشی نشان میدهد که آنان از چالشهای پیش روی ورزش مدارس بی خبر بودهاند. مشکل ورزش فقط افزودن شنا آن هم برای مدارسی که استخر ندارند، نیست. چون بسیاری از دستاندرکاران نظام آموزش به اهمیت ورزش اعتقادی ندارند وحتی آنها که بچهها را روانه زمینهای خاکآلود مدارس برای ورزش میکنند، از آموزش اصول ورزش به دانشآموزان در سنین مختلف بی اطلاعند.
به عنوان مثال به بارفیکس، دوی 540 متر، پرش از مانع و... برای دختران مقطع راهنمایی تحصیلی توجه کنید که دانشآموزان بدون آمادگی بدنی مجبورند به این حرکات به ظاهر ورزشی تن در دهند.
در حالی که مدارس دخترانه ما یک سالن ساده ورزشی برای آزادی بیشتر دختران ندارد، صحبت از ایجاد استخر و اجباری شدن شنا، کمی خوشبینانه به نظر میرسد.
همچنین در اولین مصاحبه مطبوعاتی وزیر که به ضیافت شباهت داشت، جای خبرنگاران حوزه آموزش که با تنگناهای این وزارتخانه آشنا هستند خالی بود و همین مساله باعث شد تا سوالات جدی با برنامههای مهمی که قرار است تا 6 ماه آینده به اجرا برسد و بلاتکلیفی بسیاری از وعدهها مثل استخدام 60 هزار حق التدریسی، تفکیک جنسیتی کتابهای درسی، تغییر نظام آموزش و آینده نامعلوم پیشدانشگاهی و... به پایان برسد.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)