از این مطالعات که در دانشگاه برکلی کالیفرنیا صورت گرفته چنین نتیجهگیری میشود که مغز انسان برای این که فضای تازهای برای آموختههای جدید ایجاد کند احتیاج به مدتی استراحت دارد.
در تحقیقات مورد بحث هنگام شروع روز یک رشته مسائل مشکل برای یادگیری در اختیار 39 فرد بزرگسال که از سلامت کامل برخوردار بودند، قرار دادند.
قبل از این که نیمی از این افراد خواب کوتاهی بکنند، نتیجه قدرت فراگیری اطلاعات تازه در همه اعضای گروه یکسان بود، ولی پس از تکرار آزمایش ها، کسانی که خواب کوتاهی داشتند نشان دادند که قوه فراگیریشان بهتر از کسانی است که بیدار نگاه داشته شده بودند.
دکتر ماتیو واکر که سرپرستی این تحقیقات را به عهده داشته است، میگوید خواب نه تنها عوارض بیخوابی دراز مدت رابر طرف میکند بلکه قوه شناخت و ادراک شخص را در مقایسه با زمان قبل از خواب، افزایش میدهد. دکتر واکر میگوید: درست مثل این است که صندوق ایمیل حافظه شما پر میشود و تا هنگامی که شما با توسل به خوابیدن محتویات این صندوق را به بخش حافظه دور نفرستادهاید، جایی برای دریافت ایمیل تازه که در اینجا مقصود فراگیریهای جدید است، ندارید.
هنگام خواب، مغز انسان فرصت دارد تا اطلاعاتی را که فرا گرفته به بخش هیپوکامپ مغز که مسوول حافظه دور است، منتقل کند. هیپوکامپ خاطرات گذشته را به شکل کوتاه یا دراز مدت حفظ میکند. با این وجود، پروفسور درک یان دیجک، مدیر مرکز تحقیقات در باره خواب در Surrey بریتانیا میگوید هنوز شواهد منسجمی وجود ندارد که ثابت کند خواب کوتاه در طول روز مزیت برجستهای به تنها یک بار خواب در طول 24 ساعت دارد.به عقیده پروفسور دیجک، چرخه خواب و بیداری، آنطور که ممکن است ما فکر کنیم انعطافناپذیر نیست و ما این توانایی را داریم که به انحای مختلف بخوابیم.
وی میافزاید: در حالی که یافتههای دانشمندان دانشگاه برکلی درباره خواب ممکن است در چارچوب محیط آزمایشگاهی قابل قبول باشد ولی این تصویر در دنیای واقعی کاملا روشن نبوده و بیشتر تیره و تار است.