1) درست است که برای غذا خوردن در سفر باید مواد اولیه سالم و تازه را تهیه و شخصا طبخ کنید، اما در همین مورد هم باید توجه داشته باشید که از خریداری مواد غذایی در کنار جاده پرهیز کنید، چراکه این مواد غذایی معمولا مدت زمان زیادی در خارج از یخچال ماندهاند و اغلب فلهای بوده و از کیفیت آنها اطلاع کافی ندارید. بر همین اساس بد نیست بدانید که مواد حاوی پروتئین فسادپذیری بالایی دارند، بنابراین گوشت، مرغ، ماهی و تخممرغ را فقط از مراکز مجاز که زیرنظر سازمان دامپزشکی کشور هستند، تهیه کنید.
2) در طول سفر نوع غذایی که میخورید هم از اهمیت ویژهای برخوردار است. با توجه به اینکه رطوبت، رشد و تکثیر میکروبها را بیشتر میکند، باید بکوشید از غذاهای نیمه خشک با رطوبت کم استفاده کنید، در این میان غذاهای کاملا داغ و تازه، میوههای تازه پوست کنده، انواع کنسروها، بستنیهای پاستوریزه، غذاهای خشک و نان تازه جزو غذاهای سالم تلقی میشوند، اما سالادها بویژه سالادهایی که در آنها کاهو به کار رفته است و غذاهای دریایی در غذاخوریهای بین راهی مناسب نیستند.
3) بهترین میوههایی که برای مسافرت میتوان همراه داشت، میوههایی مانند موز، سیب و پرتقال هستند که برای مصرف باید پوست آنها کنده شود.
4) از خوردن میان وعدههای بین راهی مثل لواشکهای محلی، فلافل، سمبوسه و پیراشکی به دلیل عدم نظارت بهداشتی خودداری کنید.
5) با توجه به مدت تعطیلات و احتمالا تعجیل در ساعت حرکت، ممکن است در تهیه غذا کوتاهی شود، اما هر چقدر هم عجله داشتید، سعی کنید غذا را به شکل کامل بپزید، زیرا اگر غذا بویژه گوشت به طور کامل پخته نشود، آلودگی و فساد در آنها افزایش مییابد.
6) زمانی که در بیرون از منزل کباب میپزید، از ظروف تمیز برای آنها استفاده کنید و هیچوقت از ظروفی که در آنها گوشت خام قرار داشته و هنوز شسته نشده است، برای قرار دادن کبابها استفاده نکنید.
7) در سفر به مناطق محلی و روستاها، از خوردن شیر تازه دوشیده شده از دام یا بستنی، پنیر محلی و کلا محصولات لبنی تازه خودداری کنید و فکر نکنید که چون غذاهای روستایی طبیعیاند پس سالم هم هستند، زیرا ممکن است شما را در معرض خطر ابتلا به بیماریهایی نظیر تب مالت قرار دهد.
8) هنگام استفاده از غذاهای محلی یا برای یافتن رستورانهای معتبر در شهرستانها، ازافراد بومی راهنمایی بخواهید، زیرا استفاده از غذاهای محلی نیاز به شناخت کیفیت آن دارد.