متدولوژی تهیه نرم‌افزار

1 فاز شناخت³: مبتنی بر ارزیابی نیازها، قابلیت دوام، امکان‌پذیری و نیازمندی‌های یک پروژه یا برنامه است.

2 فاز تفضیل⁴: معماری مناسب سیستم را بر اساس نیازهای پروژه اندازه‌گیری می‌کند.

3 فاز پیاده‌سازی⁵: نسخه اولیه از نرم‌افزار توسعه یافته را ارائه می‌دهد.

4 فاز انتقال⁶: چرخه توسعه نرم‌افزار را در صورتی‌که تمامی اهداف پروژه تامین شود، پایان می‌دهد. این فاز با آموزش کاربران نهایی، آزمون‌‌های بتا و پیاده‌سازی سیستم در ارتباط است.

RUP، برای آمیختن 6روش از بهترین روش‌های صنعت نرم‌افزار و برای توسعه نرم‌افزار طراحی شده که به‌شدت بر طراحی شیء‌گرایی تاکید می‌کند. اساسا در طراحی پروژه‌های نرم‌افزاری، 6ایده وجود دارد که نقص‌ها و خطاها را کاهش می‌دهد و تولید بهینه را فراهم می‌کند. این روش‌ها را در زیر بیان خواهیم کرد.

1 توسعه تکرارشونده: چرخه‌ها برای افزودن اطلاعات بیشتر یا ایجاد تسهیلاتی برای فرآیندها ایجاد شده‌اند که در مراحل بعدی در توسعه نرم‌افزار اضافه می‌شوند. تکرارها، نرم‌افزارها را به سمتی می‌برند که به زیرسیستم‌هایی قابل ارائه به ذینفعان پروژه در مراحل مختلف تولید نرم‌افزار تبدیل شوند. در حقیقت نباید تنها به‌صورت یک زیرسیستم دیده شوند. بازه زمانی هر چرخه به نوع پروژه در دست اقدام بستگی دارد، البته رویه کلی، داشتن تکرارهای کوتاه در مقایسه با تکرارهای بلند است زیرا بازخوردهای سریع‌تر و به‌موقع‌تری را برای تیم پروژه فراهم می‌آورد. نکته قابل توجه در تکرارهایRUP، انجام تمامی فعالیت‌های مربوط به RUP شامل مدل‌سازی کسب‌وکار، تحلیل نیازمندی‌ها، تحلیل، طراحی، پیاده‌سازی و آزمون در هر تکرار است.

2 نیازمندی‌ها: گردآوری نیازمندی‌ها به منظور موفقیت هر پروژه ضروری است. نیازهای کاربران نهایی، باید به‌طور کامل در سیستم تامین شود.

3 مولفه‌ها: پروژه‌های بزرگ، هنگامی که به مولفه‌ها تقسیم می‌شوند، راحت‌تر آزمایش می‌شوند و قادرند به‌طور قاعده‌مند درون سیستم‌های بزرگتر قرار گیرند. مولفه‌ها، استفاده مجدد از کد را هنگام استفاده از برنامه‌نویسی شیء‌گرا، امکان‌پذیر می‌سازد.

4 طراحی مدل‌های بصری: بسیاری از پروژه‌ها، زبان مدل‌سازی یکپارچه (UML) را برای اجرای تحلیل و طراحی شیء‌گرا، مورد استفاده قرار می‌دهند، چراکه شامل نمودارهایی است که به‌طور بصری تمامی مولفه‌های اصلی را نمایش می‌دهد.

5 مدیریت خطا و کیفیت: آزمایش به منظور کشف خطاها و تامین کیفیت، یک بخش از توسعه نرم‌افزاری است. تعدادی از الگوهای آزمون که باید توسعه یابند وجود دارند که آمادگی نرم‌افزار را برای انتشار می‌سنجند.

6 تغییرات سنکرونیزه شده: تمام مولفه‌هایی که توسط تیم‌های جداگانه ایجاد می‌شوند، چه از طریق مکان‌های مختلف یا بر اساس پلت فرم‌های گوناگون، به‌طور دائمی نیازمند «سنکرونیزه شدن» و وارسی هستند.

متدولوژی فرآیند یکپارچه رشنال، به‌سرعت در حال تبدیل شدن به یک روش توسعه نرم‌افزاری مطرح است که منطبق بر فرآیندها و شیوه‌های کسب‌وکار عمل می‌کند.

رویکرد توسعه فرآیند یکپارچه رشنال (RUP) به دلایل زیادی، بسیار موفق بوده و از جمله روش‌های نرم‌افزاری است که اکنون مورد پذیرش در عرصه جهانی است.

فرآیند توسعه کلی، تغییرات نیازمندی‌ها را در نظر می‌گیرد و تیم را گردهم می‌آورد.

در این روش، ریسک‌ها و خطاها نه تنها کشف می‌شوند، بلکه می‌توانند بعد از شناسایی، کاهش یابند و در طی فرآیند یکپارچه‌سازی حذف شوند.

همان‌طوری‌که نقص‌ها هنگام فرآیند شناسایی می‌شوند، با به‌کارگیری تکرار‌های چندگانه (چرخش‌ها) که از خصوصیات مطرح این رویکرد است، خطاها و تنگناهای اجرایی رفع می‌شوند.

RUP، یک مدل نمونه اولیه در اتمام هر تکرار فراهم می‌آورد که سنکرون کردن و پیاده‌سازی تغییرات را برای توسعه‌دهندگان آسان می‌کند.

با در نظر گرفتن خصوصیات و ویژگی‌های بی‌نظیر RUP و قابلیت‌های این فرآیند یکپارچه، به‌کارگیری صحیح آن در تولیدات نرم‌افزاری آینده، می‌تواند راهکاری موفق و آینده‌نگر برای دنیای نرم‌افزاری پیش‌رو باشد.

منبع: www.objectmentor.com