از کشف مغناطیس تا تخمین سن زمین

 این نشان صرفا به دانشمندانی اعطا می‌شود که دستاوردهای تاریخی در زمینه علوم و فنون ارائه می‌کنند. نقطه تمایز کلوین در مقایسه با سایر محققان در این است که تحقیقات او تنها در مرحله بررسی‌های آزمایشگاهی باقی نمی‌ماند. او با تکیه بر یافته‌های آزمایشگاهی خود ابزارآلاتی تهیه می‌کرد تا بررسی‌های خود را به پیش ببرد. دستگاه‌هایی نظیر آمپرمتر، ولت‌متر و وات‌متر از جمله این ابداعات بوده است. او خاطرات چندانی از مادرش در ذهن نداشت چون زمانی که تنها 6 سال داشت از دنیا رفت. پس از آن حادثه به همراه پدرش که در آن زمان استاد تمام ریاضیات دانشگاه بود از بلفاست راهی گلاسکو شد. می‌گویند علاقه درونی عجیبی به ریاضیات داشت. البته نقش پدر را نیز در این میان باید مد نظر داشت.

او زمانی که تنها 11 سال سن داشت وارد دانشگاه گلاسکو شد و چهار سال بعد سر از دانشگاه کمبریج درآورد و زمانی که تنها 16 ساله بود نخستین مقالات پیچیده ریاضیات را در دانشگاه منتشر کرد. در سال 1846 یعنی در 22 سالگی به عنوان استاد فلسفه طبیعی در دانشگاه گلاسکو مشغول به کار شد و تا نیم قرن این سمت را حفظ کرد. او در همان سال‌ها موفق شد سن زمین را براساس مشاهداتی که از دمای خورشید داشت تخمین بزند. در سال 1847 به عنوان یکی از اعضای جامعه سلطنتی ایرلند پذیرفته شد که با توجه سن بسیار کمش برای سایر اعضا تعجب‌آور بود. او به رساندن تحقیقات نظری به مرحله عملی اعتقاد زیادی داشت. یکی از جملات معروف وی در این زمینه این است: هیچ‌گاه تا زمانی که مدل نظری خود را به یک سازه تبدیل کنم راضی نمی‌شوم. تنها در این صورت است که موفقیت را احساس می‌کنم. کلوین در سال 1907 از دنیا رفت. مرگ وی ایرلند را به غم انبوهی فرو برد و تا سالیان طولانی سایه آن بر جامعه علمی این کشور احساس می‌شد. کلوین را در کنار ایزاک نیوتن به خاک سپردند.

فاطمه پورمزرعه