در زخم برروی اندامها باید پارگی تاندون و شریان یا آسیب عصب رد شود بنابراین قبل از انجام بخیه، معاینه توسط پزشک ضروری است.
اگر زخم حاوی مواد خارجی (خاک، براده آهن، آسفالت) باشد باید با آب فراوان شستشو داد. برای زدودن آلودگی نباید زخم را تراشید؛ شستشو به تنهایی کفایت میکند. زمانی که بیمار عنوان میکند که احساس چیزی را در زخم دارد باید بررسی بیشتر انجام شود. بنابراین در صورتی که چیزی را در زخم احساس میکنید پزشک را در جریان بگذارید. برای دیدن اجسام خارجی روشهای متفاوتی در دسترس میباشد. اجسام سخت (شیشه خودرو، فلزات، دندان، گرافیت مداد و استخوان بعضی از ماهیها) در عکس ساده قابل دیدن هستند اما برای دیدن چوب از سونوگرافی استفاده میشود. برای بعضی از اجسام خارجی حتی نیاز به سی تی اسکن و ام آر آی است.
شستشو از زمان بروز حادثه تا ترمیم زخم مقدور است بنابراین نباید به دلیل شستن زخم، رساندن بیمار به اورژانس را بهتاخیر انداخت. استثنا این مورد زخم ناشی از سوختگی با مواد اسیدی و قلیایی است. در اینگونه موارد ابتدا با حجم فراوانی از آب، زخم بیمار را بشویید سپس اقدام به انتقال بیمار نمایید.
علاوه بر جسم خارجی، زمان طی شده تا انجام ترمیم بر خطر عفونت میافزاید. هرچه از زمان بروز زخم تا ترمیم و بخیه فاصله بیفتد خطر عفونت بیشتر میشود. لذا توصیه به انتقال تمام بیماران در اولین فرصت به اورژانس میشود. ترمیم زخم بسته به میزان آلودگی و دیگر شرایط ممکن به صورت اولیه در ساعات اولیه و یا بهصورت تاخیری پس از چند روز (عموما 4 روز بعد) انجام شود. برای جلوگیری از بروز عفونت به مدت چند روز (عموما برای 5 روز) توصیه به مصرف آنتیبیوتیک میکنند.
زمان کشیدن بخیهها براساس محل زخم متفاوت است. هرچه خونرسانی در محل زخم بهتر باشد سریعتر جوش میخورد و میتوان بخیهها را زودتر کشید.
دکتر بهروز هاشمی
متخصص طب اورژانس