سئول و بازار هسته‌ای

شاید برای خود کره‌ای‌ها نیز باورکردنی نبود که این کشور بتواند توافق‌نامه 40 میلیارد دلاری با امارات عربی متحده برای اجرای طرح‌های برق هسته‌ای در آن کشور امضا کند.

عطش سئول به توسعه برق هسته‌ای و اجرای طرح‌های برق اتمی در کشورهای دیگر و تلاش برای امضای قراردادهایی به ارزش چهارصد میلیارد دلار تا دو دهه دیگر نیز موضوعی نیست که کره‌ای‌ها به آسانی قادر به پنهان کردن آن باشند.

اگرچه کشورهای غربی بخصوص آمریکا در تلاشند تا از توسعه برق هسته‌ای در کشورهایی که استقلال کامل از سیاست‌های واشنگتن دارند یا مانع اجرای برنامه‌های سلطه جویانه آمریکا در منطقه خاورمیانه و دیگر مناطق آسیای شمال شرقی هستند، جلوگیری کنند اما متحدان این کشور از جمله کره جنوبی به آسانی برای حضور در بازار هسته‌ای کشورهای دیگر از غرب چراغ سبز می‌گیرند.

این سیاست‌های دوگانه احتمالا در آینده برای کشورهای غربی مشکل آفرین خواهد شد زیرا اگر از چین در اجرای برنامه‌های هسته‌ای در پاکستان انتقاد می‌شود چطور امکان دارد همان منتقدان غربی چشمان خود را به روی متحدانشان بسته و راه را برای حضور آنها در بازار هسته‌ای کشورهای دیگر و امضای قراردادهای هنگفت و چند ده میلیارد دلاری باز کنند.

به هر صورت کره جنوبی بعد از قرارداد ذکر شده با امارات در اندیشه امضای توافقنامه‌های هسته‌ای با کشورهایی نظیر ترکیه، مالزی و اردن است.

کره‌ای‌ها حتی در تلاشند تا حد امکان نظر چین و هند را نیز به خود جلب کرده و راهی برای ساخت نیروگاه‌های برق هسته‌ای در این کشورها پیدا کنند که خود از قدرت‌های هسته‌ای هستند.

روزنامه کوریا تایمز از قول چونگ کونمو مشاور شرکت برق کره جنوبی آورده است: ما به هند و چین نیز چشم دوخته ایم. بسیاری از کشورها هستند که باید درهای آنها را بکوبیم تا به رویمان باز شود. حتی کنیا را نادیده نخواهیم گرفت.

«کیم یونگ هاک» معاون وزیر اقتصاد علمی کره جنوبی در این باره می‌گوید: مذاکراتی با چند کشور دیگر برای ساخت نیروگاه برق هسته‌ای در جریان است.

کره جنوبی برای ساخت نیروگاه برق هسته‌ای در امارات از راکتور «آ‌پی‌آر 1400» استفاده خواهد کرد که با صرفه تر از نیروگاه‌های « یی پی آر» فرانسه و « آ بی دبلیو آر» ژاپن است.

کره جنوبی هم اکنون نزدیک به 40 درصد از برق خود را از نیروی اتمی تامین می‌کند.

منبع: ایرنا