سایه روشن موسیقی نواحی در تلویزیون

با به پایان رسیدن برنامه نوای ایرانی، برنامه‌ای با موضوع موسیقی از شبکه 4 به روی آنتن نرفت اما گردانندگان این شبکه در برنامه‌های مختلف به موسیقی سنتی ایرانی همچنان توجه نشان دادند. یکی از این برنامه‌ها، برنامه «دو قدم مانده به صبح» است که در فرصت‌هایی که دارد موسیقی سنتی، نواحی و گاهی هم نواهای دلنشین بومی را به روی آنتن می‌فرستد.

تهیه‌کننده دو قدم مانده به صبح معمولا برای این آهنگ‌های آرام که ناخودآگاه ذهن را با خود همراه می‌کند، تصاویری از ظروف باستانی را انتخاب می‌کند؛ ظروفی که اکنون در موزه‌ها نگهداری می‌شوند اما به جهانیان نشان می‌دهند تمدن ایرانی یکی از کهن‌ترین تمدن‌هاست. انتخاب موسیقی همراه با نمایش ظروف دیرینه سرزمینمان نشان‌دهنده این است که موسیقی ایرانی به اندازه همین ظرف‌ها قدمت دارد.

تصاویر این ظروف مانند موسیقی روح‌نواز هستند و در اشکال آنها ریتم و توازن دیده می‌شود. البته شبکه 4 مدت‌هاست در برنامه‌هایی دیگر و حتی در میان‌برنامه‌هایش هم به ارتباط بین موسیقی و تمدن ایرانی توجه نشان می‌دهد. مثلا یکشنبه شب در فاصله پخش دو برنامه، نماآهنگی زیبا پخش شد که تلفیقی از معماری و موسیقی سنتی ایرانی بود. مکانی که انتخاب شده بود و نورهایی که این مکان را سایه روشن کرده بودند چنان با موسیقی هماهنگ بود که بیننده فکر می‌کرد زمانی که معمار بنا را می‌ساخته به موسیقی هم گوش می‌داده و به همین دلیل زوایای بنا، طراحی دیوارها، سقف و پنجره‌ها را متناسب با ریتم ملایم موسیقی همنوا کرده است.

چند شب پیش هم شبکه 4 موسیقی بسیار زیبایی را از میان هزاران موسیقی نواحی کشورمان به روی آنتن فرستاد و مخاطبان خود را به یاد این نوع موسیقی انداخت که اصیل‌ترین موسیقی ایرانی است. شبکه 4 با این انتخابش نشان داد که می‌داند موسیقی فولکلور و نواحی ایران روبه فراموشی است و اگر این نوع موسیقی در یاد مردم زنده نشود و جوانان با آن آشنا نشوند، بزودی فراموش خواهد شد.

شبکه 4 از ابتدای تاسیس، به موسیقی‌های اصیل ایرانی توجه نشان داده است. این توجه را بقیه شبکه‌های تلویزیونی هم می‌توانند در دستور کار خود قرار دهند. تولیدات تله‌فیلم و سریال روز به روز در شبکه‌های مختلف افزایش می‌یابد، این در حالی است که برخی از این آثار در شهرستان‌های مختلف ساخته می‌شوند، اما بیشتر سازندگان این آثار خود را به دردسر نمی‌اندازند تا موسیقی مناسب محلی برای اثر خود پیدا کنند؛ بنابراین به سراغ موسیقی‌های سینتی سایزری و پیش دستی می‌روند تا کار را زودتر به نتیجه برسانند.

این گروه از سازندگان به این نکته توجه ندارند که حتی یک ملودی کوچک از دریای موسیقی محلی می‌تواند در حفظ این نوع موسیقی سهم بزرگی داشته باشد. همان‌گونه که حسین علیزاده در ساخت موسیقی سریال در چشم باد از «نواهای ایرانی» استفاده کرده است؛ نواهایی که زنان و مردان ایرانی از ابتدای پیدایش تمدن ایرانی با خود زمزمه کرده‌اند و آن را سینه به سینه به امروز رسانده‌اند؛ امروزی که عصر ارتباطات نام دارد و می‌تواند در گسترش و شناساندن این نواها به مردم ایران و جهان یکه‌تاز باشد.