نوشتن در صندلی عقب خودرو

اکنون پس از 30 سال که از مرگ ولادیمیر ناباکوف می‌گذرد، او یکی از چهره‌های خبرساز سال 2009 شده است. انتشار نسخه اصلی رمان «اصالت لورا» برخلاف وصیت نویسنده که خواستار سوزانده شدن آن بود تنها بهانه‌ای بود تا اهالی ادبیات نگاهی دوباره به آثار و زندگی این نویسنده بی‌پروا بیندازند.

عادت‌های نویسندگی ولادیمیر ناباکوف حتی از زاویه معیارهای نبوغ علمی هم عجیب و غریب بودند. او بیشتر قسمت‌های رمان «لولیتا» (که استنلی کوبریک و آدرین لین، 2 چهره مشهور سینما از این رمان اقتباسی سینمایی دارند) را در صندلی عقب ماشین خانوادگی‌شان نوشت؛ همان اولدزموبیل مدل 1946.

نویسنده مجله تایم این‌بار به جای بررسی رمان جدید منتشر شده او در سال 2009، به عادت‌ها و رفتار این نویسنده هنگام نوشتن این رمان‌ها پرداخته است. این‌که مثلا او برای نوشتن از کاغذهای معمولی استفاده نمی‌کرد، بلکه بعکس با مداد روی کارت‌های کوچک بایگانی می‌نوشت و همسرش ویه‌را آنها را برایش حروفچینی می‌کرد.

ناباکوف آخرین سال‌های عمرش را در یک هتل بزرگ در مونتروی سوئیس گذراند و با درآمد حاصل از فروش رمان لولیتا از پس هزینه آن بر‌آمد و روی رمان «اصالت لورا» کار کرد، ولی او پیش از آن که این رمان را به پایان برساند، از دنیا رفت.

حالا دیمیتری، پسر 74 ساله ناباکوف نه‌تنها از عمل نکردن به وصیت پدرش پشیمان نیست، بلکه در گفتگویش با تایم به هواداران نوشته‌های پدرش پیشنهاد می‌کند این رمان را از دست ندهند. او گفته است برای خوانندگانی که به ناباکوف علاقه‌مندند، رمان اصالت لورا، لذت‌های خاص خود را دارد.

میثم اسماعیلی