جام جم آنلاین : حالا کاملا روشن شده است که عراق یک کشور آزاد شده نیست ، بلکه یک کشور اشغال شده است .در جنگ جهانی دوم بود که جهان با واژه «کشور اشغالی» آشنا شد. فرانسه اشغالی و اروپای اشغالی
کد خبر: ۳۰۱۰۰
توسط آلمان ها اشغال شده بودند و پس از پایان جنگ نیز مجارستان اشغالی ، چک و
اسلواکی اشغالی و اروپای شرقی اشغالی زیر سیطره شوروی بود. این نازیها و شوروی ها بودند که
سایر کشورها را اشغال می کردند و ما آنها را از دست اشغالگران نجات می دادیم .
اما حقیقت این است که ما خود اشغالگریم درست است که ما عراق را از دست صدام آزاد کردیم ، خودمان آن را اشغال کرده ایم . درست مانند سال 1898 که کوبا را از دست اسپانیایی ها آزاد کردیم و خودمان به اشغال آن دست زدیم .
دیکتاتوری اسپانیا سرنگون شد ، اما ایالات متحده
در آنجا یک پایگاه نظامی مستقر کرد ، درست همانگونه که الان در عراق این کار را می کنیم.
شرکت های امریکایی به سوی کوبا روان شدند ، درست همانگونه که الان بکتل ، هالیبرتون و سایر
شرکت های نفتی آمریکایی در حال استقرار در عراق هستند. این امریکا بود که تصمیم می گرفت
کوبا باید چه نوع قانون اساسی داشته باشد ، درست همانگونه که الان دولت ما در حال شکل
دادن یک قانون اساسی برای عراق است . پس آزادسازی در کار نیست این حضور هم یک نوع
اشغالگری است و این یک اشغالگری زشت است .
در هفتم اوت ، نیویورک تایمز گزارش کرد ژنرال سانچز
امریکایی در بغداد در خصوص عکس العمل عراقی ها در برابر اشغالگری ابراز نگرانی کرده است .
او گفت رهبران عراقی که عمدتا طرفدار امریکا هستند برای او پیامی فرستاده اند: «وقتی شما
پدری را در بربر دیدگان خانواده اش می گیرید و بار سنگینی را روی سر او گذاشته و او را نقش بر
زمین می کنید ، ضربه منفی هولناکی بر شخصیت و حرمت او نزد خانواده اش وارد می آورید».
بخش خبری سی بی اس در نوزدهم جولای گزارش داد:«عفو بین الملل در پی یافتن موارد
مشکوکی از شکنجه در عراق است که از سوی مقامات امریکایی روی داده است . یکی از این
موارد قریسان الابالی است خانه الابالی توسط نظامیان امریکایی ویران شد. آنها با تیراندازی
وارد خانه شدند و او را به همراه پدر 80 ساله اش دستگیر کردند آنها به برادر او شلیک کرده و او
را زخمی کردند».
سه مرد دستگیر شده توسط نظامیان امریکایی برده شدند قریسان می گوید بازجویان ، آنها را
برهنه کرده و به مدت یک هفته در حالی که کیسه ای بر سرشان کشیده بودند و دست و پاهایشان
را بسته بودند ، بیدار نگه داشتند. در این مدت آنها باید یا می ایستادند و یا روی زانو نیم خیز
می نشستند قریسان گفت که به نگهبانانشان گفته «نمی دانم چه می خواهید نمی دانم چه
می خواهید من هیچ چیز نمی دانم». او می گوید: «به آنها گفتم مرا بکشید» پس از هشت روز ، امریکایی ها او و پدرش را رها کردند تا بروند.
هیچ یک از مقامات امریکایی حاضر نشدند در این مورد توضیحی بدهند و یا در خصوص آن
بحث کنند. حال آنکه پل برمر حاکم آمریکایی عراق در سخنانش می گوید: «ما در حقیقت در حال
ایفای تعهدات بین المللی خود در عراق هستیم و من از انجام آنها راضی ام».