چرا شامپانزه‌ها نمی‌توانند ‌صحبت‌ کنند؟

اگر انسان‌ها از لحاظ ژنتیک منسوب به شامپانزه‌ها هستند، چرا مغز انسان به گونه‌ای پرورش یافته و رشد می‌کند که توانایی ذاتی کلامی و گفتار در او این قدر افزایش می‌یابد، در صورتی که شامپانزه‌ها نمی‌توانند صحبت کنند. دانشمندان گمان می‌کنند، قسمتی از جواب این سوال در ژنی به نام 2 FOXP قرار دارد. هنگامی که این ژن جهش کند، قادر به بر هم زدن قدرت کلامی و گفتار در انسان است. مطالعات محققان دانشگاه UCLA حاکی از تفاوت‌های عمده بین کارکرد این ژن در انسان و شامپانزه است و شاید با استفاده از آن، بتوان توضیح داد که چرا گفتار و کلام، فقط منحصر به انسان و مختص اوست. این نتایج می‌تواند بینش جدیدی نسبت به تکامل مغز انسان به وجود آورد و از این راه می‌توان تولید داروهای مربوط به اختلالات که مشخصا در گفتار تاثیر می‌گذارد مانند اوتیسم و شیزوفرنی را هدف قرار داد.

کد خبر: ۲۹۹۸۷۰

تحقیقات اولیه نشان می‌دهد، ترکیب آمینواسیدی این ژن زمانی که گفتار و کلام در بشر امروزی پدیدار شد، بسرعت تغییر کرده است. محققان نشان دادند، عملکرد این ژن در انسان و شامپانزه متفاوت است. شاید این تحقیقات نشان دهد که چرا مغز انسان هنگام تولد به وسیله مدارات مختلف برای ایجاد گفتار شکل می‌گیرد در حالی که مغز شامپانزه به این شکل رشد نمی‌کند.

این ژن می‌تواند دیگر ژن‌ها را فعال یا غیرفعال کند. محققان در آزمایشگاه Gesch wind با تعقیب ژنوم انسان به دنبال ژن‌هایی گشتند که به وسیله این ژن هدف‌گیری می‌شوند. در این تحقیق، ترکیبی از سلول‌ها و بافت‌های انسان و بافت‌های مغز شامپانزه‌ای که به دلایل طبیعی مرده بود، مورد استفاده قرار گرفت. در تشریح این بافت‌ها محققان بر ظهور ژن تاکید بیشتری داشتند؛ فرآیندی که طی آن یک رشته DNA به داخل پروتئین‌های بافت سلولی منتقل می‌شود. در عین تعجب محققان دریافتند اشکال مختلف این ژن در شامپانزه و انسان، اثرات مختلفی روی ژن‌های هدف‌گیری شده و ردیف‌های سلولی انسان می‌گذارد.

این موضوع نشان می‌دهد که ژن 2 Foxp جهت بروز رفتارهای متفاوت در هر گونه از ژن‌ها را هدف‌گیری می‌کند.

دلایل به دست آمده نشان می‌دهد جهش در تکامل این ژن و تغییر عملکرد آن بسیار مهم است و در نتیجه ژن‌های مختلفی هدف‌گیری شده، در مغز انسان یا شامپانزه فعال یا غیرفعال می‌شوند. تغییرات ژنتیک بین انسان و شامپانزه سرنخی است که نشان می‌دهد چگونه مغز انسان توانایی و ظرفیتش را در جهت گفتار و کلام توسعه می‌بخشد.

به دلیل این که مشکلات گفتاری در هر دو گروه مبتلا به اوتیسم و شیزوفرنی رایج است این گذرگاه جدید مولکولی می‌تواند مشخص کند که چگونه این اختلالات باعث مختلشدن توانایی مغز در فرآیند گفتاری می‌شود.