امکانات علمی داریم، زمین نداریم

 این جمله بخشی از گفته‌های رئیس پژوهشکده رویان ، دکتر حمید گورابی است که به دنبال بحث‌های چالش‌برانگیز درخصوص تاسیس چنین بیمارستانی طی 2 هفته گذشته به روزنامه جام‌جم بیان کرد. هفته گذشته و در پی اعلام خبر تاسیس بیمارستان سلول درمانی در کشور، تعدادی از کارشناسان به نبود زمینه لازم برای عملی شدن چنین هدف بزرگی اشاره کردند، در حالی که محققان رویان نظر دیگری دارند.

مشکل اصلی تاسیس چنین بیمارستانی، از سوی دکتر گورابی نه نبود امکانات علمی و پژوهشی و تکنولوژیکی این مجموعه بلکه فقدان یک قطعه زمین در مکانی مناسب برای آغاز طراحی چنین بیمارستانی قلمداد شده است.

کما این که مسوولان رویان با استناد به موفقیت‌های خود در تاسیس مرکز سلول درمانی که هم‌اکنون مطالعات سلول درمانی را در زمینه قلب، کبد، استخوان و غضروف در مرحله کارآزمایی بالینی دارد و در مورد بیماری ویتیلیگو (لک و پیس) و چشم به مرحله خدمات‌رسانی رسیده است، تنها عامل تجهیز هر چه بیشتر مجموعه کنونی و حتی تاسیس بیمارستان سلول درمانی در کشور را، حمایت‌های بیشتر دولت یا حتی افراد خیر و نیکوکار برای رفع مشکلات مربوط به تامین مکان مناسب می‌داند.

دکتر ناصر اقدمی، مسوول مرکز سلول درمانی رویان نیز با تاکید بر توانمندی‌های متکی بر دانش نیروی متخصص در مجموعه رویان به نکته خوبی اشاره می‌کند و آن این که امکانات و نیروی انسانی تنها بخشی از ملزومات برای رسیدن به موفقیت در پروژه بزرگی چون تاسیس مرکز و بیمارستان سلول درمانی است و آمادگی فرهنگی و مدیریتی نیز بخش دیگری از نیازمندی‌ها برای توسعه در این خصوص است و در حال حاضر که با توجه به تجربه موجود، امکان ایجاد چنین مرکزی در کشور فراهم شده است، عملی ‌شدن آن نیازمند همکاری مسوولان و ایجاد دیدگاه‌های جدید در این خصوص است.

با این تفاسیر باید منتظر بود تا مسوولان کشور با تداوم حمایت‌هایشان از یکی از مجموعه‌های علمی تحقیقاتی کشور، برای رسیدن به هدفی دست‌یافتنی که همانا ارائه خدمات درمانی در زمینه سلول درمانی به مردم است کمک کنند تا در شرایطی که بسیاری از کشورها به دنبال دستیابی به فناوری و دانش پیش نیاز چنین مراکزی هستند، چنین رویداد مبارکی به خاطر در اختیار نداشتن قطعه‌ای زمین، معطل نماند.