پرسپولیس ‌جای ‌آدم‌های بزرگ است

به قول خودش پس از هشت، نه سال تجربه فوتبالی، این فصل پرسپولیس را انتخاب کرده است تا با خیالی آسوده پس از گذراندن خدمت سربازی در صباباتری به دنبال اهداف بزرگ خود در فوتبال باشد.

با این‌که پرسپولیس آن طور که انتظار می‌رفت در این فصل نتوانسته است چهره پرفروغی داشته باشد، اما از این انتخاب پشیمان نیست و با امیدواری در انتظار زمانی است که پرسپولیس با گرفتن صدر جدول به روزهای اوج بازگردد.

عادل کلا‌ه‌کج با وجود تغییر و تحول مکرر در ترکیب پرسپولیس، هر چند گاهی نیمکت‌نشین بوده و گاهی از ابتدا برای تیمش به میدان رفته است، اما دست‌کم جایی برای خودش دست و پا کرده است. او می‌گوید شاید 70 درصد عادل همیشگی نباشم، اما پرسپولیس با همه جا فرق می‌کند. اینجا دیده می‌شوی، انتظارها بالاست و باید برای ایده‌آل بودن تلاش کنی.

با عادل کلاه‌کج از دیروز تا امروز دنیای ورزشی‌اش گفتگو کردیم و نتیجه این‌که هنوز هیچ‌کدام از آرزوهایش در فوتبال برآورده نشده است؛ مصاحبه‌ای که پیش‌روی شماست.

پرسپولیس یکی از سردرگم‌ترین فصل‌های خود در میدان را پشت‌سر می‌گذارد. می‌گویند به ترکیب تیم برنده نباید دست زد، اما ظاهرا در پرسپولیس برد و باخت فرقی ندارد. این‌طور نیست؟

این را باید از کادر مدیریت بپرسید که آنها پیگیر شوند چرا این اتفاقات در تیم ما رخ می‌دهد. بحث ما برد و باخت نیست. این که چرا چنین می‌شود را باید مدیران پاسخ دهند.

اوایل فصل می‌گفتند چون کرانچار دیر به کادر فنی پرسپولیس اضافه شده باید از چند بازی اول به عنوان دیدار تدارکاتی استفاده کند تا ترکیب اصلی را بشناسد، اما ظاهرا این مهلت طولانی شده و اعتراض هواداران و حتی بازیکنان را به دنبال داشته است.

نه. من اعتراض را تایید نمی‌کنم. در مورد مربی هم حرفی نمی‌زنم، اما با طولانی‌ شدن مهلت برای شناختن ترکیب اصلی موافق هستم. آخر چطوری است که یک مربی پس از این همه هفته ترکیب خودش را نشناخته باشد. شما ببینید الان وضعیت پرسپولیس این‌طور شده که یک بازیکن در یک مسابقه روی سکوست، هفته بعد در ارنج یا برعکس این هفته در ارنج اصلی به میدان می‌رود و هفته بعد از فهرست خارج می‌شود، پس اعتماد به نفس فوتبالیست چه می‌شود؟ ورزشکار اگر از نظر روحی شارژ نباشد و اعتماد به نفس نداشته باشد اصلا نمی‌تواند درست بازی کند.

یعنی معتقدید این یکی از عوامل افت پرسپولیس است؟

نه، من‌ نمی‌گویم مثلا چرا به استیل‌آذین باختیم. حرف من چیز دیگری است چون شخصا عقیده دارم برد و باخت بخشی از فوتبال است. ما مقابل استیل‌آذین حقمان باخت نبود، اما مثلا بازی‌هایی هم پیش آمده که حق ما برد نبوده است. همین بازی با تراکتورسازی 9 موقعیت صددرصد گلزنی برای تراکتور گل نشد، اما ما پیروز شدیم. فوتبال همین است. بحث من از بین رفتن اعتماد به نفس و تمرکز بازیکن است.

به همین علت هم پرسپولیس این فصل اصلا روند ثابتی نداشته است. یک هفته تصور شده که از بحران خارج می‌شود، اما هفته بعد باز هم یک شکست خانگی داشته است.

فوتبال است و هزار اتفاق. پرسپولیس تیم پرطرفداری است. شاید بخشی از این حساسیت‌ها به خاطر همین است، مثلا ما در بدترین شرایط با دیدن پنجاه شصت هزار تماشاگر در ورزشگاه غافلگیر می‌شویم مردم انتظار دارند، اما این اتفاق برای بزرگ‌ترین تیم‌های جهان نیز می‌افتد. بارسلونا دقیقا 94 گل مساوی را دریافت می‌کند، اما هیچ چیز عوض نمی‌شود. همه چیز را بر سر سرمربی و بازیکن و باشگاه محبوبشان خراب نمی‌کنند. اگر ما فوتبال را حرفه‌ای شروع کردیم باید دید حرفه‌ای داشته باشیم و صبر و حوصله کنیم. تصمیمات عجولانه بعضی اوقات بیشتر به یک تیم لطمه می‌زند.

یعنی از دیدگاه شما به عنوان بازیکن پرسپولیس مشکل این تیم فقط اتفاقات فوتبالی است، ضعف دیگری ندارید؟

نمی‌گویم مشکل نداریم، داریم. اصلا در فوتبال ایران هر کس بگوید مشکل ندارد دروغ گفته است، اما اگر مشکل را بگویی، نمی‌شود. هیچ راهی نیست جز این‌که صبر کنی. الان هم برای پرسپولیس اتفاقی نیفتاده است. نیم‌فصل که هنوز تمام نشده. به فرض که قهرمان نیم‌فصل هم نشویم. مگر با قهرمانی نیم‌فصل چه می‌دهند. ما باید خودمان را به جایگاه سوم یا حتی چهارم برسانیم که در پایان فصل بتوانیم به قهرمانی امیدوار باشیم. آن هم در این پرسپولیسی که حداقل پانزده شانزده بازیکن فصل پیش خود را ندارد و تازه در هر مسابقه هم یک ارنج را تجربه می‌کند.

پرسپولیس فصل پیش با وجود در اختیار داشتن بازیکنان اسمی و به قولی ستاره، نتوانست انتظارها را برآورده کند. حالا از بی‌تجربگی برخی بازیکنان خود لطمه می‌خورد. به نظر می‌رسد در این زمینه تیم شما تعادل را رعایت نکرده است؟

دقیقا همین‌طور است. بگذارید چیزی را بی‌رودربایستی بگویم. الان در پرسپولیس کسانی آمدند که در تیم‌های سابق‌شان در امیدها هم به آنها بازی نمی‌دادند، اما حالا ادعای فیکس شدن دارند. من هشت نه سال در این فوتبال و لیگ زحمت کشیدم تا شدم کلاه‌کج. 2 سال پیش هم می‌توانستم به پرسپولیس بیایم، اما دیدم هنوز جا دارم و زود است. تا فهمیدم حداقل یک فاکتورهایی را دارم پرسپولیس را انتخاب کردم. نمی‌دانم اینها با خودشان چه فکری می‌کنند که اتفاقا با این روش به خودشان هم ضربه می‌زنند.

اتفاقا گفته می‌شد یکی دو بازیکن در دربی مقابل استقلال در زمین می‌ترسیدند و از این‌که آن همه تماشاگر را دیده بودند شوکه شده بودند.

بله. ما صددرصد از بی‌تجربگی ضربه خوردیم، در حالی که در پرسپولیس نباید وضعیت این باشد. پرسپولیس جای آدم‌های بزرگ است، آدم‌های شناخته شده، بازیکنان ملی‌پوش، هر کس که بتواند سرنوشت تیم را با حضورش تغییر دهد.

حالا که بحث به اینجا کشید، در مورد بازگشت علی کریمی چه نظری دارید؟ فکر می‌کنید این اتفاق در حال حاضر نیاز پرسپولیس است؟

من کاره‌ای نیستم که بگویم بله یا خیر و به حرف من گوش دهند. اما نظر شخصی خودم را می‌گویم. علی کریمی یکی از بزرگ‌ترین فوتبالیست‌های ایران است. نیاز که هست. من اول فصل هم گفتم اشتباه است علی کریمی از پرسپولیس جدا شود. او خوب می‌داند که در زمین باید چه کار کند، مثلا در همین بازی با استیل‌آذین علی کریمی پرسپولیس را برد نه استیل‌آذین، اما این‌که برگردد یا نه مسوولان 2 باشگاه باید تصمیم بگیرند.

این چند وقت اخیر نسبت به نیمکت‌نشینی در پرسپولیس اعتراض زیاد بوده است. فکر می‌کنید بازیکن باید تابع باشد یا حق دارد که اعتراض کند؟

به نظر من باید کاملا تابع نظر سرمربی باشد، اما اگر چیزی شود یا اتفاقی بیفتد که موقعیتش به خطر بیفتد حق دارد دلیل آن را بپرسد. بداند برای چه نیمکت‌نشین شده است.

این فضا در پرسپولیس هست که مربی برای بازیکن توضیح بدهد؟

چرا دروغ بگویم، نه. من در مورد خودم می‌گویم. وقتی من روی نیمکت نشستم بدانم چرا، بهتر آن را قبول می‌کنم. مربی به من بگوید در این سیستم یا تاکتیک امروز جایی برای تو نیست. من هم می‌‌گویم چشم. همین‌طور که در 2 بازی اخیر روی نیمکت نشستم و هیچ چیز نگفتم، چون نباید و نمی‌توانم چیزی بگویم. من با این تیم قرارداد بسته‌ام. برای فیکس بودن که قرارداد نبسته‌ام.

با آمدن حبیب کاشانی نسبت به گذشته وضعیت روحی بازیکنان بهتر شده است. اما حاشیه‌های پرسپولیس انگار همچنان هست و تمامی ندارد.

صددرصد وضعیت روحی تیم بهتر شده است. با آمدن آقای کاشانی اتحاد به تیم ما برگشته است. حداقل می‌دانیم که کسی در کنار بازیکنان هست که دل آنها را به دست بیاورد. کسی بالای سر تیم ما هست. آقای کاشانی خیلی کمک می‌کند و هرطور شده از نظر مالی بالاخره پول را جور می‌کند و نشان می‌دهد که به فکر ماست. حتی اگر گاهی نتواند بموقع این کار را انجام دهد، خیال ما راحت است.

در مورد حاشیه‌هایی که هنوز هست چیزی نگفتید.

به نظر من اینها دیگر حاشیه نیست. الان ببینید تیم ما چقدر وضعیت بهتری پیدا کرده است. از زمانی آقای کاشانی آمده ما حداقل چند پله صعود داشتیم. حاشیه‌ها همان‌طور که گفتم به خاطر سطح توقعات است. پرسپولیس خیلی طرفدار دارد. با تمام احترامی که برای استقلالی‌ها قائلم، ولی فکر می‌کنم هواداران ما به نسبت 70 به 30 هستند. به همین علت شما می‌بینید وقتی استقلال هم دچار بحران می‌شود و امتیاز از دست می‌دهد آنقدری که برای پرسپولیس فشار ایجاد می‌شود برای استقلال درست نمی‌شود.

با این حساب پشیمان نیستید که در این مقطع از زمان، پرسپولیس را انتخاب کردی؟

نه پشیمان هستم و نه ناامید. من هیچ‌وقت از این انتخاب پشیمان نمی‌شوم. با امید زندگی می‌کنم و مطمئن هستم که پرسپولیس به بازیکنی مثل من نیاز دارد. تمرکز و اعتماد به نفس تیم هم برمی‌گردد و پرسپولیس در هفته‌های آینده جای خود را در صدر جدول می‌گیرد.

کیفیت لیگ چطور؟ نسبت به فصل قبل بهتر شده است؟

نسبت به فصل قبل نمی‌توان به طور کامل سنجید، اما نسبت به ابتدای فصل بهتر است، البته در یک مقایسه کلی با سال‌هایی که لیگ برتر تازه آغاز شده بود می‌توان به این نتیجه رسید که رقابت فشرده‌تر شده است. آن زمان تیم صدر و قعر جدول 20 امتیاز با هم فاصله داشتند، اما حالا تیم چهاردهم با یک برد هفتم می‌شود و تیم هفتم با 3 امتیاز تا بالای جدول پیش می‌رود.

پیش از شروع فصل برای جدا شدن از صباباتری و پیوستن به پرسپولیس مشکلاتی داشتید، جریان از چه قرار بود که صبا مانع تراشی می‌کرد؟

من هنوز هم مشکل دارم. از پرسپولیس و صبا باتری هم گله‌مندم. از پرسپولیس به خاطر این که برای حل مشکل من جلو نمی‌رود و از صبا به خاطر این که کارت پایان خدمتم را نمی‌دهد. باور کنید آنقدر فکرم مشغول است که اصلا جرات نمی‌کنم تمرین بروم. موقع تمرین می‌ترسم، مثلا اگر اتفاقی بیفتد و مجبور شوم شش هفت ماه از فوتبال دور شوم که دیگر هیچی. هیچ‌کس سراغم را هم نمی‌گیرد.

چرا این کارت‌ را نمی‌دهند؟ مگر توافق نکردید؟

خودم که پیگیری می‌کنم می‌گویند باید 180 میلیون تومان به صبا پول بدهی، چون پول گرفتی و سرباز نباید پول بگیرد، در حالی که من وقتی قرارداد بستم سرباز نبودم. آن پول حق من بود. برای این تیم زحمت کشیدم، باشگاه پرسپولیس پیگیری کرد گفتند20‌درصد قراردادش را ببخشد که ما کارتش را بدهیم. بخشیدم، اما ندادند. حالا هم استانداری قم ظاهرا گفته است من باید 20 میلیون تومان بدهم. فکر می‌کنم باید خانه خودم و پدرم و ماشینم را بفروشم به خاطر یک کارت. آرامش من به خاطر این مساله به هم خورده است. به باشگاه هم گفتم که خسته شدم و امیدوارم با پیگیری آنها به نتیجه برسم.

برگردیم به پرسپولیس. از این‌که در پست تخصصی خودت بازی نمی‌کنی ناراحت نیستی؟

من در پرسپولیس هافبک دفاعی هستم. این چیزها را به مربی می‌سپرم. طبیعی است اگر جلوتر باشم فکر می‌کنم بهتر بتوانم کار کنم. بعضی اوقات در زمین احساس می‌کنم اگر من بودم فلان موقعیت را از دست نمی‌دادم.

در خط میانی به نسبت شلوغ پرسپولیس از جایگاهی که داری راضی هستی؟

من با هیچ اسمی کاری ندارم. کاری ندارم چه کسی در ترکیب هست یا نه. سعی می‌کنم کار خودم را انجام دهم. به نظر خودم جایگاه خودم را گرفته‌ام و اوضاع بهتر از این هم می‌شود.

زمانی که شما با تیم امید و جوانان فولاد کار می‌کردید نسل خوبی به فوتبال ایران معرفی شد، اما خیلی وقت است فوتبال خوزستان عقب مانده و در معرفی پدیده‌ها به فوتبال ایران فعال نیست. علت این افت چیست؟

وقتی ما در اهواز بودیم خیلی به فوتبال پایه اهمیت می‌دادند. کسانی بودند که فوتبال را می‌فهمیدند، اما الان من گاهی سر می‌زنم و می‌بینم متاسفانه کسانی که در تیم‌های پایه فعالیت می‌کنند به درد این کار نمی‌خورند. هرکس از راه رسیده مربی شده است. خب وضع همین می‌شود که می‌بینید. وقتی افراد غیرفوتبالی می‌آیند همه چیز پیش می‌رود جز فوتبال. الان فکر می‌کنم توجه بیشتر شده، اما کافی نیست.

با این‌که چند سال در تیم‌های ملی پایه عضویت داشتی، اما در تیم ملی بزرگسالان بازی نکردی. علت را در چه می‌بینی، افت‌ عادل کلاه‌کج یا جا ماندن از دید سرمربی تیم ملی؟

من تقریبا 9 سال در تیم‌های ملی پایه بازی کردم. از همان زمان که فولاد بودند حق خودم می‌دانستم که به تیم ملی بزرگسالان هم دعوت شوم. چطور می‌شود بازیکنی که کاپیتان تیم ملی امید و جوانان بوده در فهرست 25 نفره تیم ملی بزرگسالان هیچ جایی نداشته باشد، ولی طبق شنیده‌ها فکر می‌کنم در فهرست جدید آقای قطبی باشم تا ببینم چه می‌شود.

فکر می‌کنی تیم ملی پس از حذف از جام‌جهانی با افشین قطبی در جام ملت‌ها موفق می‌شود؟

آقای قطبی جوانگرایی کرده و تیم را متحول کرده است. نتایج خوبی هم گرفت. باید به او فرصت داد. حالا که گفته با فهرست جدیدش همه را متعجب می‌کند باید صبر کنیم.

پس امیدوارید از پرسپولیس به تیم ملی هم برسید؟

بله. اصلا یکی از دلایل اصلی آمدنم به پرسپولیس همین بود، در پرسپولیس بازی بازیکن در دید همه است. اگر خوب باشی نمی‌توانند راحت تو را کنار بگذارند. من شاید به عقیده خودم 70 درصد عادل همیشگی نباشم، اما پرسپولیس به من انگیزه می‌دهد که ایده‌آل و صددرصد باشم تا بتوانم به تیم ملی هم برسم.

پس ملی‌پوش تیم بزرگسالان بودن هدف جدی شماست؟

آرزویم این است که بتوانم برای تیم ملی زحمت بکشم. این تجربه را در تیم‌های پایه داشتم. لذتبخش بود. من هنوز به هیچ‌کدام از آرزوهایم در فوتبال نرسیدم. لژیونر شدن و موثر بودن در ترکیب تیم ملی، برای رسیدن به آنها تلاش می‌کنم.

حرف خاصی باقی مانده است؟

فقط از هواداران پرسپولیس می‌خواهم که به این تیم خوشبین باشند و امیدوارانه به نیم‌فصل دوم نگاه کنند.

سارا احمدیان