میش‌مرغ دشت‌های اسدآباد در معرض خطر است

سیدعادل عربی با اشاره به این که از گونه‌های جانوری این دشت می‌توان به «میش‌مرغ» و «آلمابلاغ» اشاره کرد، افزود: شهرستان اسدآباد از سال 54 مورد مطالعه زیست‌محیطی قرار دارد که طبق بررسی‌های صورت گرفته دو گونه جانوری آلمابلاغ و میش‌مرغ در کل کشور و کشورهای اطراف، دشت‌های اسدآباد را به عنوان تنها زیستگاه خود انتخاب کرده‌اند.

وی مساحت زیستگاه آلمابلاغ را 7 هزار و 800 هکتار عنوان کرد و افزود: این منطقه در شمال شهرستان اسدآباد و در سمت چپ گردنه اسدآباد همدان واقع شده است که به دلیل وجود گونه شاخص قوچ و میش از مناطق حفاظت شده می‌باشد.

عربی از دیگر گونه‌های مختلف منطقه به «گراز»، «تشی»، «خرگوش»، «گرگ»، «روباه» و «شغال» اشاره کرد و گفت: از پرندگان بومی منطقه نیز می‌توان به «عقاب»، «فاخته»، «دلیجه»، «جغد» و انواع گنجشک‌سانان اشاره کرد. وی تصریح کرد: این منطقه دارای مراتع بسیار غنی و پوشش گیاهی مطلوب است که ورود عشایر و شکارچیان این منطقه را تهدید می‌کند.

مدیر محیط زیست اسدآباد با اشاره به اهمیت وجود میش‌مرغ در منطقه گفت: این پرنده خاکستری‌رنگ که شباهت زیادی به بوقلمون دارد از سال 63 به بعد جمعیت آن رو به کاهش است و تقریبا در معرض انقراض قرار دارد که در سال 83 دو نمونه از آن مشاهده شده و تاکنون به غیر از گزارش‌های مردمی‌ مورد دیگری مشاهده نشده است.

وی افزود: میش‌مرغ یکی از بزرگ‌ترین پرندگان ایران است و از نظر شکل و جثه، شباهت زیادی به بوقلمون دارد. طول بدن آن به یک متر و وزن آن به 16 کیلوگرم می‌رسد. پرهای میش‌مرغ در قسمت پشت، نخودی سیر با راه راه‌های عرضی سیاه و در قسمت شکم کاملا سفید رنگ است. میش‌مرغ پاهای قوی و بلندی دارد که به سه انگشت ختم می‌شود. این پاهای قوی، برای میش‌مرغی که کمتر پرواز می‌کند اهمیت زیادی دارد. نر و ماده این پرنده، شبیه هم هستند ولی نرها جثه بزرگی دارند.

وی اضافه کرد: پرنده نر بالغ، نوار بلوطی رنگی در ناحیه سینه دارد و پرهای سبیل مانندی در دو طرف صورت آن دیده می‌شود.

عربی با اشاره به این که میش‌مرغ‌ها بیشتر در کشتزارهای مسطح مانند مزرعه‌های گندم، نخود و یونجه زندگی می‌کنند، اضافه کرد: این پرنده در فصل بهار که زمان جوجه‌آوری است آشیانه خود را در قسمت‌های انبوه مزارع می‌سازند، اما در پاییز و زمستان نیز می‌توان آنها را در مزارع دروشده مشاهده کرد. میش‌مرغ‌ها به محض احساس خطر، به طرف نقاط مرتفع پرواز می‌کنند و در آنجاها به دیدبانی می‌پردازند.

وی با اشاره به این که میش‌مرغ آشیانه خود را به دور از دسترس انسان‌ها و در دشت‌های وسیع، پهناور و مناطق بیشه‌زار و کم‌درخت و علفزار و در مناطق کوهستانی می‌سازد، افزود: میش‌مرغ پرنده‌ای بسیار وحشی و رمنده است که از شلوغی گریزان است، همچنین تحمل گرما را ندارد به همین دلیل طرفدار مناطق کوهستانی و آرام است.

وی اظهار کرد: پاسگاه ثابت حفاظت از محیط زیست قره کن در این منطقه در دست اجراست که تکمیل و راه‌اندازی آن می‌تواند تا حدودی نظارت محیط زیست را قوی‌تر کند. عربی از مردم و افراد بومی منطقه درخواست کرد با تمام توان در نگهداری و حفاظت از این گونه منحصر به فرد و باارزش دشت‌های اسدآباد؛ کارشناسان و محیط‌بانان سازمان محیط زیست را یاری کنند.