باز هم باورتان نمیشود، نگاهی بیندازید به فیلمهایی که در سینمای هند ساخته میشود و کپی برابر اصل فیلمهای متفاوت سینمای آمریکا و اروپاست. مثلا فیلم مردی در آتش با بازی دنزل واشنگتن را ببینید و بعد به دیدن فیلم هندیای که درست با همان موضوع ساخته شده و نقش دنزل واشنگتن را آمیتا باچان بازی میکند، بروید تا متوجه شوید که کارگردانان هندی چقدر خوب و استادانه حتی نوع دکوپاژ را هم تقلید میکنند. بعد از این قیاس میتوانید فیلم دو برادر چسبیده به هم را با بازی مت دیمن از سینمای آمریکا ببینید و بعد تحقیقات خود را گسترش بدهید و فیلم چارچنگولی ایرانی را که از روی این فیلم کپیبرداری شده ببینید تا پی به ناشیگری کارگردان ایرانی ببرید. در ادامه، خواهید فهمید سینمای بالیوود که هم مرجع کپیکاری است هم کپیبرداری میکند، چگونه میتواند برای سینمای ایران که معمولا فقط کپیبرداری میکند الگو باشد؟
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....