در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
مکث
اگر آن دستور سرلوحه شده بود...
از زمانی که نخستین بار آقای احمدینژاد موضوع مافیا در نفت را مطرح کرد، 4 سال و اندی سپری شده اما این مساله همچنان به عنوان معمایی لاینحل باقی مانده و هیچ وقت به تفصیل توضیح داده نشده است منظور از مافیا چیست؟ آیا مافیای نفت یک محفل مخوف و زیرزمینی است که با قدرت و ثروت خود، تمام گلوگاههای مالی را دراختیار گرفته یا نه، مافیا سازوکار معیوبی است که خروجی آن در هر حالت، ناکارآمدی و سوءاستفاده از امکانات موجود است؛ حتی اگر اکثریت مدیران مجموعه، افرادی پاک دست و نیک سرشت باشند.
همین ابهام باعث شد بسیاری از مدیران نفتی از پذیرفتن مسالهای به نام مافیا شانه خالی کنند. آنها هم که میدانستند ماجرا چیست، لب از لب نگشودند اما اگر قائل به تعریف دوم باشیم، کسانی که کوچکترین ردپایی در نفت دارند، اذعان خواهند کرد مافیا به این معنا در گوشت و پوست نفت رسوخ کرده و با وجود هشدار آقای احمدینژاد و تلاش مدیران دولت، گام مثبتی در جهت زدودن این بلای خانمانسوز از خانواده نفت برداشته نشده است. در نتیجه همین سازوکارهای معیوب، زحمات هزاران نفر پرسنل زحمتکش نفت، تحتالشعاع دارندگان اطلاعات نهانی و ارتباطات پنهانی قرار میگیرد. نمونههای این ادعا هم فراوان است، از ماجرای استات اویل بگیرید تا داستان کرسنت و قس علی هذا.
حالا که مشخص شد، منظور از مافیا چیست، شما هم اگر به اطراف خود نگاه کنید آثاری از ضرب شست مافیا را دردستگاههای دیگر خواهید دید. اگر هم کمی به ذهن خود فشار بیاورید، نمونههایی از رد پای مافیا در این دستگاهها را بهخاطر خواهید آورد اما آیا این وضعیت نابهنجار به خاطر سهلانگاری یا سوءاستفاده مدیران دولتی و حکومتی است؟ مطمئنا پاسخ منفی است چرا که غالب مدیران ارشد کشور در سالهای پس از انقلاب افرادی پاکدست و متعهد به بیتالمال بوده و هستند. مطمئنا گناه این وضعیت را به گردن کارکنان زحمتکش نهادها و سازمانهای دولتی هم نمیتوان انداخت. پس باید به دنبال همان فرآیندهایی گشت که خروجی آن آلوده به فساد و ناپاکی است. فرآیندهایی که شاید در بسیاری از نهادهای دولتی و عمومی همچنان در حال ریشه دوانیدن بوده و راه را برای فساد و سوء استفاده باز گذاشته است و البته که شناسایی این فرآیندها کار من وشما نیست.
اگر آن زمان که رهبر معظم انقلاب اسلامی، فرمان 8مادهای مبارزه با مفاسد اقتصادی را صادر کردند، این فرمان، سرلوحه کار روسای 3 قوه قرار می گرفت، اکنون بسیاری از ریشههای مافیا یا همان فرآیندهای فسادانگیز خشکانیده شده بود. شاید برخی مدیران از این جهت که در شناسایی مکانیزمهای فساد انگیز سهلانگاری کرده و دست روی دست گذاشتهاند، مستحق انتقاد باشند. به این فراز از فرمان 8مادهای نگاه کنید که به صریحترین و دقیقترین شکل ممکن راهکار لازم را ارئه میکند: «بخشهای مختلف نظارتی در سهقوه از قبیل سازمان بازرسی کل کشور، دیوان محاسبات و وزارت اطلاعات باید با همکاری صمیمانه، نقاط دچار آسیب در گردش مالی و اقتصادی کشور را به درستی شناسایی کنند و محاکم قضایی و نیز مسوولان، آسیبزدایی در هر مورد را یاری رسانند.» و با این جمله طلایی تکمیل میشود که «به دستاندرکاران این مهم تاکید کنید به جای پرداختن به ریشهها و ام الفسادها سراغ ضعفا و خطاهای کوچک نروند و نقاط اصلی را رها نکنند.»
اگر این راهکارهای شفاف و دقیق، اجرایی شده بود، شاید دیگر پس از سالها هنوز در تعریف مافیا و فساد، درجا نمیزدیم و زحمات مدیران و کارکنان دلسوز دستگاههای مختلف عمومی و دولتی در سایه برونداد ساختارهای فسادانگیز قرار نمیگرفت. واقعا یک نفر به این سوال پاسخ دهد که چرا در اجرای این فرمان راهگشا و حساس، رهبر معظم انقلاب سهلانگاری میشود!؟
حمید اسدی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
