دیدنی هفته
زمین زخمی و مبهوت
این روزها کتابفروشیها را که نگاه کنید پر از کتابهای شعری است که در سبک سپید و نیمایی و بیقافیه سروده شدهاند. کمکم دارد نسل شاعران کلاسیکگو، نسل شاعران غزلگو، قصیدهگو، رباعیگو و انواع و اقسام سبکهای کهن منقرض میشود. برای خواندن غزل و مثنوی باید دست به دامان حافظ و سعدی و مولانا شویم. چرا این دوره دارد به سر میرسد؟ کسی دلیل واضح و قاطعی برای آن ندارد، اما اگر طالب خواندن شعرهای وزندار هستید، پیشنهاد خواندن مجموعه شعر «چای چوپان» را میکنیم. مجموعه غزلها و دوبیتیهایی که عباس احمدی آنها را سروده است. چای چوپان نام گیاهی است خودرو و بسیار معطر از تیره نعناعیان.
احمدی، شاعر مجموعههایی چون «زنی بر درگاه»، «روز بارانی»، «برگریزان و گذرگاه»، «دونده خسته» و «قرار ملاقات» است که علاوه بر شاعری، فعالیتهایی نیز در عرصه ویراستاری ادبی دارد. او کتاب «دو زن» شامل گفتگو با همسران احمد شاملو و فریدون مشیری را هم در سال 83 منتشر کرده است. در مجموعه شعر عباس احمدی شعرهایی در عرض ارادت به آستان رسول اعظم(ص)، به یاد مظلومیت شهدای زنده، محرومیت و فقر در مناطق محروم ایران و شعری در ستایش حکیم فردوسی و شعرهای مذهبی به چشم میخورد. یکی از غزلهای او را با هم بخوانیم که تهمت تابوت نام دارد.
زمین از ظلم انسان زخمی و مبهوت میماند
زمان تا اطلاع ثانوی مسکوت میماند
قطار روح هم از ریل خارج میشود بیتو
اسیر شیب تند عالم ناسوت میماند
بشر از مرزهای لامکان رد میشود، اما-
دلش در عصر سنگ و آتش و ماموت میماند
و این تنها دلیل زندگی(توی پرانتز: عشق)!
کماکان در هجوم خنجر و باروت میماند
زمین از تشنگی میمیرد و چون کرم ابریشم
جهان در حسرت یک تک درخت توت میماند
بدون نغمه داوودیات این چند روز عمر
به زخم چرکی پیشانی جالوت میماند
و شیطان استکان روح را سر میکشد یکجا
و بر ته مانده تن تهمت تابوت میماند
خودت آقا قضاوت کن ببین بی التفات تو
غزل در بند مشتی بیت نامربوط میماند
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)
«رسوایی خیخون»، ننگ ابدی آلمان و اتریش شد
گفت و گو
