مقاله‌های موسیقی نواحی ایران؛ گنجینه‌ای برای ثبت جهانی

در این میان، مقام‌های متنوع موسیقی نواحی ایران، یکی از مجموعه میراث‌های گرانبهایی است که اگرچه چندان از سوی مراکز و نهادهای فرهنگی مورد حمایت و توجه قرار نگرفته، اما به مدد سرپنجه و حنجره نوازندگان و خوانندگان بی‌ادعای چهارگوشه این سرزمین، همچنان زنده و پایا مانده است.

خبر هشداردهنده درباره میراث معنوی کشور ما بویژه در حوزه موسیقی آن است که پاره‌های جدا شده از سرزمین اصلی ایران، امروز به مدعیان اصلی این ماندگاری‌های کهن تبدیل شده‌اند. در همین ارتباط، چند روز پیش، موسیقی عاشیق‌لار که سال‌های گذشته پرونده آن از سوی ایران برای ارائه به یونسکو آماده شده بود، از سوی کشور آذربایجان در بخش شاهکارهای فرهنگ شفاهی به ثبت رسید.

در حاشیه این خبر، با کمال تاسف باید گفت در حالی که براساس کنوانسیون میراث ناملموس یونسکو می‌توان پرونده‌ها را به صورت چند میلی‌متری تهیه و ثبت کرد، ما در ارتباط با موسیقی عاشیق‌لار در تعامل با کشور آذربایجان غفلت کردیم و فرصتی بزرگ را از دست دادیم.

در همین ارتباط، محمد سریر در گفتگو با ایسنا اظهار امیدواری کرد که بعد از این مسوولان موسیقی تا دیر نشده است به فکر ثبت دیگر موسیقی‌های نواحی و مقامی کشور باشند.

مدیرعامل خانه موسیقی یادآور شد: از آنجا که موسیقی در کشور ما هنوز به عنوان اولویت و هنری ناب شناخته نشده است، وظیفه ما نشان دادن اهمیت موسیقی به عنوان بخشی اثرگذار از هویت ملی کشور است که با ثبت ردیف‌های موسیقی این مسیر را آغاز کرده‌ایم.