به پدر و مادر شدن خود ببالید

زمانی که همسرم گفت او اولین فرزندمان را باردار شده، بشدت احساس مسوولیت کرده و ترس و فشار بی‌اندازه‌ای را در وجود خود احساس نمودم. این احساس به خاطر چیزهایی که می‌دانستم به من دست نداده بود بلکه فقط به خاطر مطالبی بود که نسبت به آنها آگاهی نداشتم. نمی‌دانستم که باید انتظار چه چیزی را داشته باشم، به همین دلیل به پروراندن فرضیه‌های اشتباه در ذهنم مشغول شدم.

کد خبر: ۲۸۳۷۱۷

تصور می‌کردم که زندگی به پایان رسیده، تمام آزادی‌هایم را از دست خواهم داد و به دام انجام امور مربوط به کودک می‌افتم.

البته درباره این موضوع با کسی صحبت نمی‌کردم زیرا نمی‌خواستم که در نظر آنها به عنوان یک فرد نابالغ و خودخواه جلوه کنم. تنها آرزویم این بود که بتوانم کسی را پیدا کنم که احساس حقیقی مرا درک کند تا شاید بتواند مرا در این شرایط دشوار راهنمایی کرده و با من همدلی کند.

به همین دلیل هم هست که الان اینجا هستم تا آنهایی که بتازگی پدر و مادر می‌شوند را روشن کنم. می‌خواهم به شما بگویم که معنی حقیقی پدر و مادر شدن چیست. به این معناست که یک زندگی جدید برای خود می‌سازید. شما به کودک خود حیات می‌بخشید و او را به دنیا می‌آورید؛ کسی که قبلا شبیه به او در هیچ کجای دنیا وجود نداشته است. او چشم‌هایش شبیه چشم‌های پدرش است و رنگ موهایش همانند مادر. این موجود، نیمه‌ای از وجود شماست و شما با کمال میل آرزو می‌کنید تا او را پرورش داده و در هر شرایطی از او محافظت کنید. می‌خواهید تمام امکاناتی که برای خودتان مهیا نبوده را برای او فراهم کنید و تجربیات و دانشی را که در طول زندگی به دست آورده‌اید، در اختیار او قرار دهید. در بسیاری مواقع احساس می‌کنید که او دومین مرحله از زندگی خودتان است، به همین دلیل هر کجا نیاز باشد اجازه می‌دهید خودش تصمیم بگیرد و در مواقع حساس و ضروری خودتان او را راهنمایی می‌کنید.

میزان مسوولیتی که بر دوش شماست در این زمان از هر موقع دیگری بیشتر خواهد شد. مسوولیت رهبری و هدایت، پشتیبانی مالی، ‌هدایت روحی و دادن راهکارهای عاطفی به کودک، همه و همه به عهده شماست، نه تنها کودک از شما چنین انتظاری دارد، بلکه همه مردم از شما انتظار دارند که این موارد را برای فرزند خود فراهم آورید.

شما می‌توانید زندگی او را طوری شکل دهید و او را طوری تربیت کنید که جهانیان به وجود او افتخار کنند. انجام این کار هم مهیج است و هم دشوار. هرچند پیامد تمام کارهایی که او انجام می‌دهد به شما بازنمی‌گردد اما شما به عنوان یکی از مهم‌ترین مرتبطین به مسائل او به شمار می‌روید. اگر او کارهای خوب انجام دهد، انرژی مثبت کارهایش روی شما تاثیر مثبت می‌گذارد و اگر کارهای نامناسب انجام دهد، تاثیر منفی روی شما خواهد داشت.

در هر حال باید به خاطر داشته باشید که او خودش حق انتخاب داشته و به میل خود این کارها را انجام داده. تنها کاری که از دست شما برمی‌آید این است که او را دعا کنید و وظایف خود را به بهترین نحو انجام دهید. با عشق، تمام مشکلات حل نمی‌شود اما می‌توان از بسیاری از آنها جلوگیری کرد. داشتن فرزند به معنای پایان خوشی‌ها و اوقات فراغت نمی‌باشد. اگر شما با همسایه‌های خود که دارای فرزندان خردسال می‌باشند رابطه خوبی داشته باشید، آنها می‌توانند به راحتی زمانی که شما و همسرتان نیاز به تنهایی دارید از کودکتان مراقبت کنند.

به خاطر داشته باشید که شما می‌توانید اوقات بسیار خوشی را در کنار همسر و فرزند خود سپری کنید و تمام ساعاتی که در کنار هم می‌گذرانید به عوض کردن پوشک بچه و غذا دادن به او ختم نمی‌شود. خنده‌ها و شیرین‌زبانی‌های او جزو ساعاتی هستند که می‌توان نام «باارزش‌ترین لحظات» را روی آنها گذاشت. همه چیز ممکن است طبق برنامه پیش نرود. شما متوجه خواهید شد که آموزش‌هایی که در کتاب‌های کودک نوشته شده و نصایح دیگران همیشه مفید نبوده و واقع‌گرایانه نمی‌باشند. هر کودک و پدر و مادر شرایطی متفاوت هستند و علم پرورش کودک روی یک اصل خاص استوار نمی‌باشد. البته چند اصل اولیه و پایه‌ای پیشنهاد می‌شود که به شما جهت می‌دهد اما اگر تا حدی از برنامه‌ها و طرح‌های اولیه دور شدید، جای هیچ‌گونه نگرانی وجود ندارد.

شما می‌دانید که خودتان هم نمی‌توانید همه کارها را در حد مطلوب‌ترین درجه ممکن انجام دهید. گاهی اوقات ممکن است صبر، تحمل و منطق خود را از دست بدهید. زمانی که چنین اتفاقی رخ می‌دهد باید از فرزند و یا همسر خود عذرخواهی کنید. فقط به این دلیل که شما والد بچه هستید نمی‌توانید این ادعا را داشته باشید که تمام تصمیم‌هایی که می‌‌گیرید همیشه درست هستند. این خیلی خوب است که مصر باشید اما همزمان باید بخشنده هم باشید.

همه چیز به شما بستگی دارد:

شما می‌توانید تماس بگیرید و برای مشکلات خود به دنبال راه‌حل بگردید. سعی کنید تا آنجا که برایتان مقدور است نسبت به مسائل و مشکلات بی‌توجهی نکنید. شما پدر و یا مادر شده‌اید و هیچ راه فراری وجود ندارد. موفقیت این نیست که ببینید آیا کودکتان از تصمیم‌گیری‌های شما راضی است یا نه. احساس کودک نسبت به تصمیم‌های شما نباید افکارتان را تحت‌الشعاع قرار دهد. در طول تاریخ همه پدر و مادرها با لجبازی و داد و فریاد کردن فرزندانشان آشنا بوده‌اند. عکس‌العمل‌های کودک نباید شما را از تصمیم‌هایتان بازدارد و این احساس را به شما بدهد که آنها غلط یا درست هستند.

حضرت مسیح خداوند را با نام «بهترین پدر» معرفی می‌کند، در حالی که فرزندانش تمام مدت شکایت می‌کنند، گریه زاری سر می‌دهند و لعن و نفرین می‌کنند و ادعا دارند که «این منصفانه نیست» اما خداوند هنوز همان «بهترین پدر» باقی مانده است.

در آخر باید بگوییم که شما باید کاری را که تصور می‌کنید درست است انجام دهید و هر آنچه که از دستتان برمی‌آید برای زندگی کوچکی که به دنیا آورده‌اید انجام دهید. اجازه ندهید اشخاص دیگر در این مورد برای شما تصمیم‌گیری کنند.