از سنگ تا الماس

آلبوم «از سنگ تا الماس» به آهنگسازی حسین بهروزی‌نیا. این آلبوم در هفته اول اسفند سال 86 منتشر شده است و از آن زمان تاکنون انتشارات سروش آن را چندین بار منتشر کرده است. بهروزی‌نیا برای اهالی موسیقی نامی آشنا دارد. او به عنوان یکی از معدود بربط‌نوازان موسیقی ایرانی با مجموعه‌ای از گروه‌های مشهور همچون دستان و آوا همکاری کرده است. این اثر که شامل تکنوازی بربط بهروزی‌نیاست، در همان سال انتشار هم در پنجاهمین دوره جشنواره موسیقی گرمی مورد بررسی قرار گرفت؛ هرچند جایزه‌ای نصیبش نشد، اما اکنون پس از سال‌ها توجه خاصی به این آلبوم شده است و در بین 42 هزار آلبوم رتبه دوم جشنواره موسیقی «جاست پلین» را در زمینه موسیقی خاورمیانه کسب کرد. شرکت پخش‌کننده آلبوم در آمریکا این اثر را به همراه 560 هزار آهنگ دیگر به این جشنواره فرستاده بود. پژمان حدادی، دیگر نوازنده گروه «دستان» نیز در این اثر همکاری کرده است.

حسین بهروزی‌نیا بربط‌‌نوازی است که در جشنواره‌های مختلف از مراکش تا کانادا شرکت کرده و کنسرت داشته است؛ البته کنسرت‌های گروهی. هنگامی که این اثر منتشر شد برخی از منتقدان درباره‌اش چنین اظهارنظر کرده‌اند: «این اثر می‌تواند نسخه جدیدتر آلبوم پیشین بهروزی‌نیا و حدادی، یعنی آلبوم «آفتاب نیمه‌شب» باشد. «آفتاب نیمه‌شب» در ایران با عنوان «وجد» توسط نشر ماه‌ریز مهر منتشر شده است، البته با یک تفاوت اساسی که نقش سازهای کوبه‌ای در آن کمتر است.»

آلبوم «از سنگ تا الماس» شامل 9 قطعه از ساخته‌های بهروزی‌نیاست. البته بجز قطعه سوم به نام «آب» و همان گونه که در جلد اثر ذکر شده، از آهنگ‌های قدیمی و مشخصا تصنیف «در میخانه( »رفتم در میخانه...) برداشت شده است. قطعات آلبوم از «سنگ» آغاز و به «الماس» ختم می‌شود و در این بین از «خاک»، «آب»، «نور»، «باد»، «شب»، «روز» و «صبر» می‌شنوید.

او کتابی هم درباره آموزش بربط نوشته است و معتقد است در این کتاب فراتر از موارد فنی و خشک متداول به صورت ساده هنرجو علاقه‌مند ساز می‌شود. به واسطه این کتاب قرار است هنرجو جدا از این که مضراب زدن‌ها را یاد می‌گیرد بعد از 15 10 درس، یک آهنگ کوچک محلی را یاد بگیرد و این خود باعث جذب هنرجو می‌شود. این گونه او حوصله‌اش سر نمی‌رود.