شادی، انرژی ست. شادی، از جنس آرامش است.
بهشت، عصر طلایی و طلایهداری ست؛ عصر طلایی انسان و جهان.
شیطان، دشمن شادی ست؛
اما، در عصر طلایی و طلایهداری و نشاط، اثری از شیطان نیست...
باید راهی شد و، رفت؛ تا به مقصد رسید. به مقصد آرامش و شادی.
عصر مهربانی و دوستی. عصر «بسم الله الرحمن الرحیم!»
ما، برای شکست خوردن و نابود شدن و نژندی و نومیدی، به دنیا نیامدهایم.
ناامیدی، مرگ و خواری ست.
شادی و نشاط اما غذای بهشتیان است. شادی، غذای بهشتاندیشی ست.
همین آرامش و شادیهای کوچکی که دور و بر ماست، ما را به او به او، که آفریدگار مهربانیهاست میرساند.
زندگی، مجموعهای از همین پنج دقیقههایی ست که در آنیم...
آرام باشیم؛ آرام و عمیق و شادان و بانشاط.
ابوالقاسم حسینجانی