رمضان در شیراز

 هرچند زندگی شهری باعث شده تا بسیاری از این آداب و رسوم به فراموشی سپرده شوند. اما مردم این استان و شهر شیراز هنوز هم برخی از این رسوم را به جا می‌آورند.

کلوخ‌اندازان: مردم استان فارس بویژه شیرازی‌های خوش ذوق و اهل تفریح قبل از ماه رمضان مراسم کلوخ‌اندازان برگزار می‌کنند. آن‌ها جمعه آخر ماه شعبان را برای تفریح و گردش به خارج از شهر رفته و در آن روز غذاهای متنوع را صرف کرده و با آمادگی کامل به استقبال ماه رمضان می‌روند.

افطار شیرازی‌ها: خانم‌های شیرازی برای تدارک افطار بیشتر از غذاهای سنتی استفاده می‌کنند آنان عقیده دارند که افطار را با غذای نرم و آبدار انجام دهند که مشهورترین آن کوفته هلوی شیرازی است که در آن از هلوی ریز شده، آرد نخود چی، گوشت کوبیده و مقداری هویج به همراه سیب‌های خشک و معطر استفاده می‌شود.در کنار این غذاها سر سفره افطار شیرازی‌ها تره حلوا نیز که با نشاسته و بصورت نرم و لطیف و گاهی هم با زعفران و پودر نارگیل تزیین شده خودنمایی می‌کند.

نمازگزاران شیرازی در مساجد نیز پس از اقامه نماز با یک لیوان عرق گرم بیدمشک، نسترن یا گاوزبان و خرما افطار می‌کردند که متاسفانه امروزه زولبیا و بامیه جایگزین خرما که شیرینی طبیعی و خاصیت خود را داشت، شده است.یکی دیگر از سنت‌های دیرینه در افطار شیرازی‌ها تهیه رنگینک است. رنگینک شیرازی‌ها با آرد بو داده شده و خرما تهیه می‌شود.

سحر: شیرازی‌ها برای سحر هم غذا‌های خاص خود را دارند. از قدیم الایام تا امروز مردم این خطه برای سحر بیشتر از غذای عدس پلو که از خاصیت زیادی برخوردار است، استفاده می‌کنند. شیرازی‌ها از دیر باز قبل از سحر با حضور در پشت بام‌ها به مناجات و از جمله خواندن مناجات‌های خواجه عبدالله انصاری می‌پرداختند و در بین مناجات‌ها نیز بازدید شبانه داشتند.

غروب آخر رمضان: در غروب آخر رمضان شیرازی‌ها با تدارک صبحانه که همان نان، پنیر و سبزی است برای تفریح رفتن پس از نماز عید فطر آماده می‌شوند. آنها پس از نماز و پرداخت فطریه به کوه و جنگل رفته و به شکرانه عبادت‌ها، در کنار هم روز را سپری می‌کنند.