کنفوسیوس از کلمه لاتین کونگ فوزی، به معنای «استاد بزرگ، کونگ» گرفته شدهاست. وی آفرینش جهان را مبتنی بر قانون قطبیت میداند؛ به این منظور که از هستی مطلق نخست موجودی یگانه که خود کنفسیوس آن را قطب بزرگ میخواند منبعث میشود و همراه آن قطب دیگری که قسمتپذیر است به وجود میآید. این دو قطب با هم روبهرو و به هم پیچیده میشوند. از اینجا جهان کون و فساد مانند دو نیروی قوی و ضعیف یا روشنایی و تاریکی یا نماینده صفات مرد و زن پا به عرصه هستی میگذارد و تغییر و تبدیل یافتن این دو قطب، اساس به وجود آمدن خوبی و بدی یا خیر و شر است.
در گفتوگو با جامجم آنلاین عنوان شد