یک حس خوب انسانی

او کیف را باز کرد و متوجه شد که داخل کیف 533 میلیون ریال پول نقد وجود دارد بعلاوه یک فقره چک حامل به مبلغ 110 میلیون ریال و یک جلد شناسنامه هم کنار پول‌ها بود. اولین کاری که به ذهنش رسید این بود که یک اطلاعیه بنویسد و آن را اطراف اداره بازرگانی دورود و سایر ادارات همجوار نصب کند.

اطلاعیه دست‌نویس او بالاخره جواب داد و یکی از آشنایان کسی که صاحب کیف بود با او تماس گرفت و آدرس و شماره تلفن صاحب کیف را در اختیارش قرار داد. صاحب کیف هم محتویات داخل کیف را به جمعه‌زاده گفت و بالاخره پس از مدتی سردرگمی توانست با خیال راحت یک لیوان آب بخورد.

صاحب کیف پول مصطفی حسینی بود، یک بازنشسته که دست برقضا ساکن خرم‌آباد بود و برای خرید خانه به شهرستان دورود رفته بود.

چک 110 میلیون ریالی در وجه حامل نیز گویا مربوط به سنوات بازنشستگی این فرد بوده است او در دورود کیفش را روی صندوق ماشین جمعه‌زاده جا می‌گذارد، اما این شهروند دورودی کیف پول را به صاحب واقعی‌اش باز می‌گرداند و حسینی و خانواده‌اش را از نگرانی نجات می‌دهد.

جمعه‌زاده می‌گوید که پس از تحویل کیف به صاحبش حال خوشایندی به من دست داد، چرا که احساس کردم بار مسوولیت بزرگی از روی دوشم برداشته شده است. البته چندی پیش هم یک رفتگر شهرداری یک کیف پر پول پیدا کرده بود که رقم داخل آن میلیاردی بود، این رفتگر هم کیف را به صاحب اصلی آن برگرداند.

این خبر را اگر بگذارید کنار خبرهای مربوط به کیف‌قاپی با تفاوت آدم‌ها بیشتر آشنا می‌شوید. برخی در کمین احوال مردم هستند تا از یک لحظه غفلت آنها استفاده کنند و دارایی‌شان را به سرقت ببرند. برخی هم کیف‌های پر از پول را به صاحبان اصلی آن برمی‌‌گردانند تا از بار مسوولیتی که روی شانه‌هایشان سنگینی می‌کند، رها شوند.