بیشتر بدانیم
بازیگر کیست؟
از میان فیلمهای تلویزیونی یا سینمایی، فیلمهایی که شخصیتهایش جذاب هستند، بیشتر بر ذهن تماشاگر تاثیر گذاشتهاند. شاید به خاطر داستان یا همان فیلمنامه خوب آنها بوده، شاید هم به خاطر کارگردانی موفق فیلم، اما عامل دیگری هم در این مساله تاثیر دارد و آن «بازیگران» فیلم است که نقشهای مختلف فیلمنامه را بازی میکنند. این بازیگران در کارشان بسیار مهارت پیدا میکنند و به درجهای میرسند که به آنها «هنرپیشه» یا به قول خارجیها «آرتیست» میگویند.
هنر این افراد در این است که میتوانند هر نوع نقشی را که کارگردان به عهده آنها بگذارد، چنان بازی کنند که بینندگان فیلم تصور کنند بازیگر فیلم همان شغل را دارد. مثلا در فیلم دیکتاتور بزرگ وقتی «چارلی چاپلین» نقش آرایشگر را بازی میکند، چنان در کارش ماهر است که ما اصلا به آرایشگر بودن او شک نمیکنیم.
البته بازی خوب بازیگران به کارگردانی خوب کارگردان هم مربوط میشود، اما این خود بازیگر است که با کسب مهارتهای مختلف میتواند در خلق آن شخصیت موفق شود و نقش را چه کمدی و چه غیرکمدی به راحتی ایفا کند.
امروزه بعضیها فکر میکنند که تحصیلات رسمی بازیگری برای بازیگر شدن کافی است، در حالی که چنین نیست؛ چون هنر را فقط با مطالعه یا نزد استاد نمیتوان یاد گرفت، بلکه ابتدا باید علاقه، جوهر یا عشقی درونی به آن در وجود هر فرد وجود داشته باشد تا در رسیدن به مقصود، او را راهنمایی و هدایت کند.
امــروزه بــازیـگــری مــانـنــد کــارگــردانـی، مشخصترین وجه فیلم برای تماشاگر است و چـه بسا فیلمی به خاطر بازیگر معروفش، تماشاچی بیشتری داشته باشد یا برعکس!
بازیگر باید اهل مطالعه باشد. باید بتواند از صدا، دستها و پاها و چهرهاش در اجرای نقش خود استفاده کند.
بازیگر باید نقش خود را خوب درک کند و تمام ریزهکاریهای آن نقش را خوب یاد بگیرد و در مقابل دوربین آنها را اجرا کند.
برای رسیدن به این مرحله، بازیگر باید خیلی تمرین و مطالعه کند تا بتواند در فیلم ظاهر شود و نقشی را ایفا کند.
گفت و گو
