حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
مکانیسم این سیستم بهگونهای است که فرد پیش از این که به آرامی روی سطح زمین قرار گیرد میتواند برای مدت زمان چند ثانیه سقوط آزاد را تجربه کند، بدون این که از برخورد ناگهانی با سطح زمین و صدمه دیدن ترس و واهمهای داشته باشد. این سیستم نخستین بار توسط ارتش و برای آموزش چتربازان طراحی شده بود. در سال 2005 میلادی، هاکت با طراحی سیستم جدید شبیهسازی سقوط آزاد و ساخت یک سکوی پرش به ارتفاع 233 متر از برج ماکائو در چین رکورد جدیدی را به نام خود ثبت کرد.
در این سیستم فن مستتر در سکوی پرتاب به واسطه یک تسمه محرک به یک غلتک استوانهای متصل میشود. در نتیجه برخورد سریع پرهها با جریان هوا، مقاومت هوایی قابل توجهی ایجاد میشود. پس از آغاز سقوط آزاد مقاومت هوایی ایجاد شده انرژی مورد نیاز برای پرتاب شخص را تامین کرده و به این ترتیب سرعت فرود فرد بتدریج به 3 متر بر ثانیه کاهش خواهد یافت.

با پرش فرد از روی سکوی پرتاب و باز شدن طناب، غلتک استوانهای که به فن متصل است به حرکت درخواهد آمد. این غلتک مخروطیشکل است و بنابراین با کاهش محیط این غلتک سرعت حرکت آن افزایش یافته و با افزایش مقاومت هوایی ایجاد شده در مقابل حرکت فن، فرد میتواند به آرامی روی زمین فرود آید. پس از قطع ارتباط فرد با طناب آویختهشده از سکوی پرتاب این طناب مجددا به سکوی پرتاب بازخواهد گشت. این طناب از جنس پلاستیک به کار رفته در ساخت بطریهای آب است با این تفاوت که زنجیرههای شیمیایی بلندتری دارد و در نتیجه استحکام آن 15 برابر سیمهای فولادی بوده و از ویژگی گشتانی بیشتری برخوردار خواهد بود. پس از پرش یک فرد معمولی از یک سکوی پرتاب 15 متری، انرژی مورد نیاز برای به کار انداختن چهار کتری برقی تامین خواهد شد که در این صورت برای خنثی کردن انرژی آزاد شده باید فن سیستم با سرعت 2250 دور در دقیقه در حال گردش باشد.
منبع: 2008 focus / des
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....