گیاهان از انجماد زمین جلوگیری‌ می‌کنند

بتازگی محققان دانشگاه YALE و دانشگاه شفیلد نشان داده‌اند که گیاهان روی زمین طی 24 میلیون سال گذشته با برداشت دی‌اکسید‌کربن جوی، زمین را از یک فرجام ناگوار و یخبندان شدید نجات داده‌اند.

امروزه تمامی بحث‌ها در مورد گرمای جهانی و کیفیت زندگی روی زمین بوده و بیشترین تمرکز روی ماکزیمم مقدار دی‌اکسید‌کربن است، اما در مطالعات اخیر تمرکز روی حد پایین دی‌اکسیدکربن و میزان قابل تحمل آن برای زمین و ساکنان آن است.

به طور طبیعی گازهای آتشفشانی باعث افزایش دی‌اکسیدکربن جو می‌شوند و طی میلیون‌ها سال دی‌اکسید‌کربن در اثر فرسایش صخره‌های سیلیسی مانند گرافیت زدوده شده و سپس در کربنات‌های بستر اقیانوس‌ها محبوس می‌شوند.

هر چه فرسایش این نوع صخره‌ها بر اثر هوا بیشتر باشد دی‌اکسیدکربن بیشتری از جو پاک می‌شود.

مناطق کوهستانی مانند تبت و آمریکای شمالی در طی 25‌میلیون‌سال‌گذشته شرایطی بوجود آوردند که باید تمام دی‌اکسید‌کربن خارج از جو مکیده می‌شد و زمین در یک دوره یخبندان طولانی قرار می‌گرفت. اما تمرکز دی‌اکسید‌کربن جو زمین حدود 200 تا 250 واحد در میلیون کاهش یافت تا سطح دی‌اکسیدکربن پایدار شود.

به منظور تعبیر قابل قبول این قضیه محققان از شبیه‌سازی چرخه کربن جهانی و مشاهده رشد گیاهان استفاده کردند تا نشان دهند همچنان‌که غلظت دی‌اکسیدکربن شروع به افت کرده و به سطحی می‌رسد که گیاهان احساس نیاز شدیدی به آن می‌کنند، استعداد گیاهان برای فرسایش صخره‌های سیلیس تا اندازه‌ای زیادی کاهش می‌یابد و انتقال دی‌اکسیدکربن جو به پایین کمتر می‌شود.

هنگامی که میزان دی‌اکسیدکربن به کمتر از حد استاندارد برسد رشد گیاهان به خطر افتاده و سلامت اکوسیستم‌های جنگلی آسیب می‌بیند.

با وقوع این اتفاق گیاهان دیگر نمی‌توانند دی‌اکسیدکربن را به همان سرعتی که آتشفشان‌ها و دیگر منابع تولید می‌کنند بزدایند.

با این روال ما روز به روز به گیاهان بدهکارتر می‌شویم. صرف نظر از غذاهای خوشمزه و تثبیت آب و هوا که گیاهان برای ما به ارمغان می‌آورند، از رسیدن دی‌اکسید‌کربن به پایین‌تر از حد استاندارد و بحرانی جلوگیری می‌کنند، چرا که در غیر این‌صورت زمین باید در فضایی شبیه به یک توپ یخی منجمد گردش کند.

مترجم: آتنا حسن‌آبادی
منبع: physurg