دنیا در دهههای اخیر با تغییرات زیادی روبهرو شده است. بهجای سر و کار داشتن با دغدغههای محلی، بسیاری از مشاغل امروزه به بازار جهانی میاندیشدند، اقتصاد جهان بهبدنهای یکپارچه تبدیل شده است و هر اتفاقی در این بدنه رخ بدهد، تاثیر آن را همگان خواهند دید. بسیاری از شرکتها، تاسیسات خود را در جاهای مختلف دنیا نهادینه کردهاند و اینها همه به یک چیز نیاز دارند: راهی برای ایجاد اتصال سریع، امن و قابل اطمینان میان این مراکز، صرفنظر از مکان آن مرکز.
تا همین چند وقت پیش، اگر یک شرکتی میخواست برای خود شبکهای تولیدکند، مجبور بود با عقد قرارداد با مخابرات سرویسدهنده محل، نسبت به خرید یک خط شخصی اقدام میکرد و از طریق این خطوط شخصی، یک شبکه WAN راهاندازی میکرد. یک راه دیگر تولید شبکهای است که از طریق تونلزدن یا رمزگذاری روی خط یا شبکهای عمومی، بهگونهای بتواند از آن استفاده شخصی کند. البته که میتوانید برای راهاندازی یک شبکه خصوصی از خطوط اتصالی خودتان استفاده کنید. اما در این صورت هزینه بسیار بالایی را باید متقبل شوید. تفاوت این دو مثل اجاره کردن یک لیموزین در خیابان شهر است، و یا ایجاد یک سری خیابانهای جدید برای حرکت ماشینهایمان.
انواع ویپیان
دو نوع عمومی از ویپیانها وجود دارند. دسترسیهای از راه دور، که به آنها شبکه شخصی دیالآپ هم میگویند، اتصالی است که از طرف کاربر به سرور LAN یک شرکت زده میشود و آن سازمان این کاربر را وارد شبکه میکند. عرضهکننده خدمات سازمانی سرور دسترسی شبکهای راهاندازی کرده است و به کاربران از راه دور که با نرمافزار دسکتاپ خود متصل میشوند،سرویس میدهند. همچنین از طریق همین خطوط میتوان نسبت به ایجاد خطهای تلفن اقدام کرد و یک تلفن کاملا داخلی برای خود بهوجود آورد. یک مثال خوب برای آنکه بهتر بفهمیم یک دسترسی از راه دور بهچه شکل است، میشود سازمانی که بهدنبال اتصال امن میان نهادهای نمایندگی خود در شهرهای مختلف است.
سرویسدهی سایت به سایت
هر چند که با استفاده از تجهیزات منحصربهفرد و رمزگذاریهای سطح بالا، هر شرکت میتواند از چندین سایت ثابت بهعنوان مرکز اینترنت عمومیاش (مثلا اینرتنت) را بهاشتراک بگذارد. فهرست زیر در مورد ویپیانهای سایت به سایت است:
مبتنی بر اینترنت: اگر شرکتی بخواهد در بیشتر از یک شبکه وجود داشته باشد، کمهزینهترین اینها ویپیان مبتنی بر اینترنت خواهدبود.
مبتنی بر اکسترانت: وقتی یک شرکت بخواهد شراکت خود را با یک شرکت دیگ رببندد، میتوانند وارد یک سرویس VPN شوند که اکانت همدیگر را کنترل کننند و با کمک این تکنیک، میشود بهسادگی محیطی اشتراکی را بهوجود دارد.
یکی از کاربردهای متداول ویپیان، امن کردن ارتباط در شبکه اینترنت است، اما ویپیان نیازی به الزاماتی چون مجوزگیری و یا رمزگذاری روی محتوا ندارد. ویپیانها معمولا میتوانند برای جداسازی ترافیک کاربران مختلف در یک شبکه بهکار بروند و امنیت بسیار خوبی داشته باشد. یا حتی میتوان از ویپیانها برای ایجاد ارتباط دوطرفه دائم میان دو نقطه دور از هم استفاده کرد.
مزایای ویپیان
شبکه خصوصی مجازی که خوب طراحی شده باشد، ویژگیهای زیادی را ارائه میدهد: گسترش اتصال جغرافیایی، بالارفتن امنیت، کاهش هزینههای عملیاتی نسبت به روشهای کهنه ایجاد WAN، کاهش زمان انتقال و هزینه اتصال برای کاربران از راه دور، بالارفتن بهرهوری، امکان ایجاد شبکههایی در سطح جهان، ایجاد قابلیتهای مخابراتی و پهنای باند، بازگشت سرمایه سریعتر نسبت به استفاده از روش سنتی.
فناوریهای ویپیان
بسته به نوع ویپیانی که استفاده میشود، احتمالا برای ساختن ویپیان، باید چند مولفه خاص را در ساخت ویپیان رعایت شود:
* نرمافزار میزکار مشتری
* سختافزار مرتبط
* سرور ویپیان مستقل
* NAS، سرور دسترسی شبکه که دسترسی ویپیان کاربران را بررسی میکند
* شبکه VPN و مرکز مدیریت سیاستها.
البته بهاین علت که هیچ استاندارد درست و حسابی برای پیادهسازی ویپیانها وجود ندارد، بسیاری از شرکتها برای خود نسبت به ایجاد عامل کلیدی یک سرویس اقدام کردهاند.
منبع
http://computer.howstuffworks.com/vpn3.htm
سوسن بخشاییزاده