دعوت به دانایی

عرب جاهلی به معنای واقعی و حقیقی و بدون هیچ مبالغه، وحشیگری را افتخار خود می‌دانست به‌طوری که زنده به گور کردن دختران و کشتن و قتل و هجو و هزل و ناسزاگویی را ارزش‌ می‌پنداشت. چه اتفاقی افتاد که این قوم طی چند سال ناگهان دچار تحولی شد که حتی تمدن‌های چند هزار ساله جهان از قدرتمندی روزافزون آن به هراس افتادند؟

تامل در چنین واقعه شگفتی ما را به این نتیجه سوق می‌دهد که با مبعث پیامبر، خداوند فرهنگ و اندیشه را که مقدمات احداث تمدنی پایدار و قدرتمند است در قالب قرآن کریم، بر قلب مبارک حضرت رسول خاتم نازل و به ابنای بشر اهدا کرد. به همین جهت است که در طول تاریخ اسلام، هر گاه قرآن کریم بیشتر مهجور مانده، ما شاهد عقب گرد مسلمین در فرهنگ و تمدن سازی هستیم و هرگاه رجوع به قرآن بیشتر مورد توجه مسلمین واقع شده، شاهد تمدنی قدرتمندتر در جهان اسلام هستیم.

اولین پیام وحی، نبی اکرم را دعوت به خواندن می‌کند و خواندن اولین گام در جهت فرهنگ و تمدن‌سازی است. بنابراین مبعث دعوت به دانستن است و بیرون آمدن از تاریکی‌ها و نادانی ها. عرب جاهلی همیشه در معرض دشمنی، درگیری‌، خشونت‌ و خون‌ریزی‌ بود. پس از بعثت به واسطه آگاهی بخشی پیامبر اعظم(ص) دشمنی‌ها به دوستی‌ و خشونت‌ها و نبرد‌ها به برادری تبدیل شد و از اینجا معنای پیام امیرالمومنین علی (ع) آشکار می‌شود که «مردم بدان چیز که نمی‌دانند، دشمنند.» اولین درس نبی اکرم (ص) به ما این است که بزرگ‌ترین دشمن ما جهل ما و مبارزه با جهل مهم‌ترین هدف ماست.

حسین برید