مشکلات سفر با قطار بیشتر از خود سفرش به شما میچسبد! البته با احترام نسبت به اداره راه آهن سراسری و احترام بیشتر به قطارهای درجه یک و خیلی شیک و البته گران پیشنهاد ما سفر با همان قطارهای قدیمی است.
آنها که در یک کوپه 6 نفریشان حداقل 8 نفر مینشینند. آنها که به قول جماعت راننده از صفر تا صدشان 45 دقیقه طول میکشد! آنها که در همان کوپههای 6 نفری (8 نفری) اگر جایی نداشته باشند شما باید پشت صندلی میز رستوران قطار بخوابید! اما همه اینها که ما گفتیم تازه فقط معایبش بود. میبینید معایب سفر با قطار کلی حال میدهد چه برسد بخواهیم برای شما از محاسنش بگوییم! بزرگترین خوبی سفر با قطار به ناکجاآباد (چون قرار شد مقصد برایتان مهم نباشد) به غیر از ایمن بودن سفر شما، نوستالژی فراوانی است که همراه صدای حرکت روی ریلهای قطار به شما دست میدهد. حتی اگر بار اولتان باشد که سوار قطار میشوید باور کنید این حس خاطرهانگیزی که انگار 100 سال است با قطار مسافرت میکنید شما را رها نمیکند.
تازه شما در اتوبوس یا هواپیما که نمیتوانید دائم از جایتان بلند بشوید و قدم بزنید و بدتر از آن این که شیشه هواپیما را مثل این آقای توی عکس نمیتوانید پایین بکشید و سر مبارک را تا نصف بدنتان از پنجره بیرون بیاورید.
اینها همه از محاسن مسافرت با قطار است. حالا از شوخی هم گذشته (البته اینها را که ما گفتیم هیچ کدام شوخی نبود) یکی از بزرگترین محاسن سفر با قطار تعداد شهرهای زیادی است که به شبکه سراسری راهآهن متصل است. از سرخس به عنوان یکی از شمالیترین نقاط ایران گرفته تا اغلب شهرهای جنوب به این شبکه مجهز هستند بنابراین آن ناکجاآبادی که گفتیم را شما زیاد جدی نگیرید.
شما برای ایرانگردی تان با قطار میتوانید یک سری به سایت راهآهن بزنید و از تمام شهرهایی که به راهآهن یا همان قطار خودمان مجهز هستند باخبر شوید. راه سادهتری هم هست. کارش یک تماس تلفنی است.