به منظور استفاده مفید از این ویژگی تغییر رنگ، دانشمندان درون ژلی این نانوذرات را پخش کرده و میان دو صفحه پلاستیکی قرار دادند تا صفحه فیلم قرمز رنگی را به وجود آورند. در صورتی که روی این فیلم نور ماورای بنفش تابیده شود حتی در صورت استفاده از خودکارهای ماورای بنفش نمیتوان بیش از چند ثانیه روی این صفحه نوشت و نوشتههای خود را مشاهده کرد.
میزان طول عمر کلمات نوشته شده روی این سطح به مقدار آزوبنزنی وابسته است که نانوذرات را در بر گرفتهاند. با ایجاد تغییر در میزان این ماده محققان دریافتند میتوان زمان نمایش داده شدن کلمات نوشتاری را از ساعتها تا روزهای متوالی تحت کنترل درآورند.