چگونه طالبی‌های رسیده را انتخاب کنید؟

در بسیاری از انواع میوه‌ها مانند سیب، کیوی، گلابی، انبه و... که در آنها در مراحل رسیدن میوه، بافت نشاسته‌ای میوه تبدیل به قند می‌شود، این در‌حالی است که طالبی از جمله میوه‌هایی است که فاقد این بافت نشاسته‌ای است. بنابراین پس از برداشت طالبی و جدا شدن این میوه از پایه مادری، میزان شیرینی آن به هیچ وجه افزایش نخواهد یافت. هلو، آلو و شلیل نیز میوه‌هایی هستند که پس از برداشت، میزان شیرینی آنها تغییری نخواهد کرد، اما طالبی میوه‌ای است که پس از برداشت با انجام اقداماتی می‌توان شرایط مناسبی را برای بهبود رنگ، بافت و شادابی آن به وجود آورد. برای این کار باید طالبی را در پاکت‌های کاغذی قهوه‌ای‌رنگ قرار داده، در آن را بخوبی ببندید و سپس پاکت محتوی میوه را در دمای اتاق نگهداری کنید.

این کار حجم زیادی از گاز اتیلن آزاد شده از بافت میوه را در اطراف آن محبوس و در نتیجه فرآیند رسیدن میوه را تسریع می‌کند. اگر بخواهید سرعت این کار را افزایش دهید، می‌توانید یک سیب یا موز رسیده را نیز در پاکت در نظر گرفته شده برای نگهداری طالبی قرار دهید تا به این ترتیب حجم گاز اتیلن موجود در پاکت محل نگهداری طالبی نارس را افزایش دهید. باید توجه داشته باشید که حتما برای این کار باید از پاکت‌های کاغذی که دارای خلل و فرج هستند، استفاده کنید تا خروج گاز دی‌اکسید کربن و ورود گاز اکسیژن به درون پاکت نگهداری میوه امکان‌پذیر باشد، در غیر این صورت میوه ترش‌شده و قابل خوردن نخواهد بود.

بهتر است در هنگام خرید طالبی‌هایی را انتخاب کنید که از نظر ظاهری رسیده باشند. طالبی‌های رسیده معمولا از نظر ظاهری، شکل خوبی دارند.دارای وزن مناسبی هستند و معمولا به رنگ زرد یا قهوه‌ای مایل به زرد هستند. علاوه بر این نقش و نگار روی سطح میوه نیز باید برجسته باشند.

اگر این نقوش صاف هستند، به این معنی است که این میوه هنوز نرسیده است. اگر قسمت انتهایی میوه که محل اتصال آن به ساقه گیاه است، کاملا صاف باشد، نشان‌دهنده این است که میوه در هنگام برداشت کاملا رسیده بوده و به آسانی از ساقه جدا شده است. اگر برای اطمینان از عطر و طعم میوه از حس بویایی خود استفاده می‌کنید، در مورد طالبی باید ته میوه را بو کنید؛ چراکه نرم شدن میوه و معطر شدن آن در هنگام رسیدن از آن نقطه آغاز می‌شود.