به گزارش واحد مرکزی خبر ، این دست بافته که به دو صورت دار زمینی و پدالی و در مناطق عشایری تولید می شود از جمله تولیدات خود مصرف است که سالانه به طور متوسط حدود 6 هزار قواره معادل 2 هزار و 400 متر تولید می شود.
ویژگی خاص این بالا پوش استفاده از پشم در بافت و خنک بودن آن در تابستان و گرم بودن آن در زمستان است.
چوغای در دو تکه بافته می شود که قسمت بالای ان با خطوط عمودی منقش است که برای این خطوط 3 تعبیر وجود دارد بنا به تعابیری این طرح برگرفته از پلکانهای معبد زیگورات ، حالت انتزاعی از سرو و شاخ قوچ است.
بهترین نوع چوغای را زنان عشایر در منطقه بازفت ، تلورد و لبد شهرستان کوهرنگ می بافند که با کاربرد پشم خالص و در قالب رشته های نازک آن را سبک می بافند.
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....