سانتون، یک پدیده کامل

برخلاف تصور بسیاری که فکر می‌کردند با روی‌کارآمدن ژوزه مورینیو این روند تداوم پیدا خواهد کرد و حتی تشدید خواهد شد، 2 جوان ایتالیایی به ترکیب اصلی اینتر رسیدند. ماریو بالوتلی در خط حمله جای آدریانوی روانپریش را گرفت و داویده سانتون هم در سمت چپ خط دفاع جای مکسول را اشغال کرد.

*‌ *‌ *‌

این جمله که باید از یک پدیده جدید محافظت کرد و نباید از او انتظار بالایی داشته باشید، در خصوص داویده سانتون پدیده اینتر صدق می‌کند. او پس از نخستین بازی‌اش که در ماه ژانویه و در جام حذفی و برابر رم انجام شد، چشم‌ها را خیره کرد. این موضوع برای یک بازیکن 18 ساله که در خط دفاع بازی می‌کند، نادر است.

کسی که این شانس بزرگ را به سانتون داد تا خود را در این سن مطرح کند، ژوزه مورینیو بود. آقای خاص سانتون را آینده فوتبال ایتالیا لقب داد. مارچلو لیپی مربی تیم ملی ایتالیا گفت: سانتون مرا به یاد پائولو مالدینی می‌اندازد. دیگران او را با اسطوره سابق فوتبال ایتالیا، جاچینتو فاکتی فقید و نیز چوزپه برگومی مقایسه می‌کنند که هر دو مدافعان کناری اینتر بودند.

اکنون دیگر کاملا مشخص است که او یک بازیکن آینده‌دار برای ایتالیا و اینتر است؛ اما مشکل این است که در ایتالیا رسانه‌ها انتظار رشدی بسیار سریع از چنین بازیکنان بااستعدادی دارند. آنها انتظار دارند این بازیکنان خیلی سریع به تیم ملی برسند و در تیم ملی بدرخشند.

جالب این که سانتون دقیقا طبق خواسته رسانه‌ها عمل کرد و تنها پس از یک بار حضور در پیراهن تیم ملی جوانان ایتالیا با دعوت مارچلو لیپی در دیدار دوستانه برابر ایرلند شمالی به تیم ملی راه یافت. اولین بازی او که به عنوان مدافع راست در ترکیب ایتالیا قرار گرفت، تحسین بسیاری از کارشناسان را در پی داشت. سانتون بلافاصله در فهرست 23 نفره لیپی برای جام کنفدراسیون‌ها قرار گرفت تا رقیبی جدی برای جانلوکا زامبروتا و فابیو کروسو باشد.

برگردیم به داستان ظهور سانتون در پی شکست 1 3 اینتر برابر آتالانتا در اوایل نیم‌فصل دوم سری A که با اشتباه‌های ویران‌کننده مکسول برزیلی همراه بود، مورینیو تصمیم گرفت به سانتون که در آکادمی اینتر پرورش یافته میدان دهد و این گونه بود که سانتون، مدافع چپ اینتر شد. او در بازی حساس با منچستر یونایتد برابر کریستیانو رونالدو و در دیدار با میلان مقابل دیوید بکام بسیار خونسرد و منطقی بازی کرد و کلا 12 بازی برای اینتر انجام داد.

سانتون از نظر بدنی قوی است و با قد 187‌سانتی‌متری‌اش در نبردهای هوایی موفق است و در ارسال توپ هم موفق عمل می‌کند. او در سال‌های اول حضورش در تیم‌های رده‌های سنی اینتر به راونا قرض داده شد. او معمولا در سمت راست بازی می‌کرد تا این که وینچنزو اسپوزیتو، مربی‌اش تصمیم گرفت او را در سمت چپ قرار دهد؛ در حالی که او یک بازیکن راست‌پاست.

روبرتو سامادن، مربی تیم جوانان اینتر می‌گوید: او یک استعداد خالص است. وقتی فقط 10 ساله بود، نزد ما آمد و فقط بعد از 3 دقیقه تست فنی ما را متقاعد کرد که آینده‌دار است. سانتون اخیرا یک قرارداد 4 ساله با اینتر امضا کرد که او را تا سال 2013 در این باشگاه نگه می‌دارد. مسلما او در مسیر پیشرفت گام برمی‌دارد و می‌تواند نقش‌های بزرگ‌تری را هم به عهده گیرد.

ریکاردو فری، مدافع سابق اینتر در دهه 90 معتقد است؛ سانتون باید روی قدرت دفاعی‌اش کار کند. او می‌گوید: سانتون باید در زمانی که تیمش صاحب توپ نیست، بهتر بازی کند. در بعضی لحظات به نظر می‌رسد او در مکان مناسب قرار نمی‌گیرد و در پوشش دادن به مکان‌های خالی ضعف دارد.

اگر سانتون در فوتبال به جایی نمی‌رسید، خانواده‌اش او را در صنعت ساختمان‌سازیشان به کار می‌گرفتند. اگر او بتواند نقاط ضعف خود را به حداقل برساند، بیش از یک دهه می‌تواند بازیکن ثابت تیم ملی ایتالیا باشد و این همان کاری است که پائولو مالدینی آن را انجام داد.

مزدک میرزایی
منبع: world soccer