به گزارش مهر، حمید عمرانی گفت: بخشهای دیوار دژ در اضلاع شرقی و غربی و شمالی به کلی از بین رفته و پلاکهای مسکونی شده است.
وی اظهار کرد: این دژ محکم از خشت با گل و چینه به شکل مربع ساخته شده که هر ضلع آن در حدود یک هزار زرع بوده است و برای جلوگیری از یورش و حمله ترکمنان همچنین برای اسکان ایل جلیل قاجار از روی تدبیر و دوراندیشی در سال 1020 هجری قمری (صفویه) در خاک یموت بنا شد.
وی خاطرنشان کرد: پشت دیوارهای این دژ مردرو(نگهبانرو) بوده، سر دیوارها کنگره داشته و ورودی آن آجری بوده است و در چهار گوشه آن چهار برج دیدبانی بوده است.
به گفته عمرانی، این دژ در بخش داخلی علاوه بر محل حاکمنشین و آسایشگاه سربازان، حمام و مخزن ذخیره آب و 2 حیاط خلوت نیز داشته است.
بقایای این اثر ارزشمند تاریخی فرهنگی (دژ آق قلا) واقع در بافت شهری آققلا در 18اردیبهشت امسال به فهرست آثار ملی ایران پیوست. ترکمنها در عصر قاجاریه (دوران ناصری) وارد زمینهای گرگان شدند و با رهاکردن زندگی ایلی و چادرنشینی، در حوالی دژسفید (آققلا) یکجانشین شدند.