مدیریت انرژی در بخش ساختمان

 مقایسه مصرف انرژی بین ساختمان‌های کشور با مقدار متناظر آن در کشورهای توسعه‌یافته، گویای فاصله زیاد این دو مقدار بود که این تفاوت تجدیدنظر اصولی در سـیـاسـت‌های مصرف انرژی در بخش ساختمان را ضروری می‌ساخت. هرچند به دلیل پایین بودن بهای انرژی در کشور، مصرف‌کنندگان هزینه گزافی را نمی‌پردازند، اما با در نظر گرفتن این نکته که یارانه انرژی از سوی دولت پرداخت می‌شود به راحتی می‌توان دریافت که صرفه‌جویی در مصرف انرژی از دید کلان و ملی چه فوایدی به همراه خواهد داشت.

یکی از مهم‌ترین تصمیمات اخیر بخش مدیریت انرژی در ساختمان اجرای مبحث 19 مقررات ملی ساختمان است، مطابق با ماده 33 قانون نظام مهندسی کشور مسوولیت نظارت عالیه بر اجرای ضوابط و مقررات ملی ساختمان در طراحی و اجرای تمامی ساختمان‌ها بر عهده وزارت مسکن و شهرسازی است. وزارت مسکن بر مبنای این ماده اقدام به انتشار مقررات ملی در بیست مبحث کرده است که مبحث 19 آن مربوط به صرفه‌جویی در مصرف انرژی در ساختمان است.

مبحث 19 مقررات ملی ساختمان در سال 1370 به تصویب هیات محترم وزیران رسید و اجرای آن در ساختمان‌های کشور الزامی شد. این مبحث چندین بار باز‌نگری گردیده که آخرین آن در سال 1381 بوده و بعد از باز‌نگری چاپ و به کلیه ارگان‌های کشوری ابلاغ گردیده است.

در حال حاضر اجرای مبحث 19 مقررات ملی ساختمان برای تمامی ساختمان‌های دولتی اجباری است و اجرای آن برای تمامی ساختمان‌های بخش خصوصی واقع در تهران و شهرهای تابعه از سال 1384 اجباری گردیده است. برای ساختمان‌های واقع در سایر شهرها و استان‌ها مطابق برنامه زمـان‌بـنـدی زیـر الـزامـی می‌باشد. عایق‌کاری دیوارهای خارجی ساختمان، نصب پنجره‌های دوجداره با قاب‌های فلزی ترمال‌بریک، چوبی یاPVC استاندارد، عایق‌کاری کانال‌های هوا، لوله‌های تاسیسات و سیستم تولید آب‌گرم و نـصـب سـیـستم‌های کنترل‌کننده موضعی نظیر شیرهای ترموستاتیک روی رادیاتورها از جمله مواردی است که بر اساس این قوانین باید در ساختمان‌های جدیدالتاسیس اجرا شده تا مدیریت مصرف انرژی تحت کنترل درآید.