یرقان و سرطان و خداداد

او می گوید (نقل به مضمون) هنگام مسابقه با تیم گلاسکو در فینال مسابقات اسکاتلند وقتی تیمش در دقیقه 80 از حریفش با یک گل پیش بود، از خدا خواست تا مسابقه با همین نتیجه به پایان برسد، از قضا در10 دقیقه پایانی تیم گلاسگو 2 گل به آبردین زد تا آرزوهای فرگوسن سرانجامی پیدا نکند.

وقتی فرگوسن از ورزشگاه بیرون آمد و تماشاگران زیاد و خوشحال حریف را دید، به این نتیجه رسید که همان آرزویی را که او دقایقی پیش داشت، تمام تماشگران گلاسگو هم داشتند! شاید حکایت فرگوسن و تیمش در آن روزها حکایت وضعیت تیم ملی ما و حرف‌های خداداد عزیزی باشد.

خداداد عزیزی در آستانه بازی حساس تیم ملی ایران با کره جنوبی در بازی‌های مقدماتی جام جهانی، راه یافتن ایران را چیزی شبیه به معجزه دانسته است. معجزه‌ای که حالا باید باور کنیم (و خداداد باور کند) در زمین فوتبال و با توجه به چیزی به نام علم فوتبال، جایی ندارد. البته شکی نیست که وضعیت تیم ایران در گروه و شرایطش برای صعود بسیار سخت است؛ اما ممکن است.

این امکان فقط به اندیشه‌های قطبی و نوع شناخت او از فوتبال کره جنوبی و همچنین پیاده شدن تاکتیک‌های او توسط بازیکن در زمین خواهد بود، نه چیزی به نام معجزه. «روی کاغذ و از نظر فوتبالی ما هیچ شانسی برای صعود به جام جهانی نداریم زیرا روی کاغذ قطعا کره جنوبی پیروز دیدار روز چهارشنبه خواهد بود و عربستان هم با شکست کره شمالی به صورت مستقیم به جام جهانی می‌رود و کره شمالی هم به مرحله پلی آف راه پیدا می کند.»

به این جملات عزیزی دقت کنید: «هیچ شانسی نداریم» ، «کره جنوبی قطعا پیروز خواهد بود.» این قطعیت در حرف‌های او را کنار اتفاقی بگذارید که اتفاقا خود خداداد عزیزی در ملبورن استرالیا نقش اول آن را بازی کرد.

عزیزی در گفتگویش با مهر حتی وقتی می‌پذیرد که ایران شانسی برای صعود هم دارد، آن را با تمسخر عنوان می‌کند: «البته در فوتبال قوانین نانوشته زیادی وجود دارد و بارها اتفاقات عجیب و غریب نتایج غیرقابل باوری را در این رشته رقم زده است. امیدواریم در زمین این مسابقه توسط بازیکنانی نظیر کریمی، نکونام، شجاعی و ... معجزه‌ای رقم بخورد و در دیدار عربستان و کره شمالی تمام 22 بازیکن حاضر در زمین یرقان یا سرطان بگیرند و نتوانند گلی به ثمر برسانند تا ما بتوانیم به‌صورت مستقیم به جام جهانی صعود کنیم.» البته این نوع اظهارنظرها از خداداد عزیزی زیاد عجیب نیست و شنیدن حرف‌هایی جز این از خداداد عجیب‌تر است.

میثم اسماعیلی