امارات را نباید دست‌کم گرفت

او از این منظر به نام‌ها اتکا کرد و دست به ریسک نزد. با این رویکرد، محمد نصرتی به عنوان مدافعی باتجربه از ابتدا در ترکیب تیم ملی قرار گرفت تا با اضافه شدن تجربه وی در کنار حسینی، عقیلی و کعبی، تیم ملی از بابت دفاع احساس آرامش کند که البته در این وسط، واکنش‌های رحمتی نیز در چند مورد حسابی به مدد تیم آمد تا با گرفتن یک امتیاز در خانه حریف، با امیدواری بیشتری چشم به 2 بازی پیش رو با امارات و کره جنوبی بدوزیم.

قطبی حتی در تعویض اول خود نیز دست به ریسک نزد تا محسن خلیلی را جایگزین هاشمیانی کند که به واسطه عملکرد نمی‌توانست بهتر از وحید باشد که البته آسیب‌‌دیدگی، خیلی زود گریبان خلیلی را گرفت تا معدنچی به بازی فراخوانده شود و تحرکی بهتر به خط حمله بدهد. شاید منطق بازی حکم می‌کرد در چنین شرایطی، محمدرضا خلعتبری، مهاجم تکنیکی و سرعتی تیم ملی  که عملکردش در بازی‌های گذشته بر هیچ‌کس پوشیده نیست  به بازی می‌رفت تا با دوندگی و قدرت حمل توپ خود، سایه خط حمله تیم ملی را بر حریف سنگین‌تر سازد؛ اما این مهاجم سرعتی زمانی به بازی رفت که عملا نمی‌توانست در روند بازی تاثیرگذار باشد تا در نهایت امروز با گرفتن یک مساوی دیگر، 2 معادله را برای زنده نگه‌داشتن بخت حضور خود در جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی پیش روی داشته باشیم؛ معادله 6 امتیازی و معادله 4 امتیازی که البته هریک از اینها در رابطه با دیگر نتایج گروه، تعبیر خواهد شد. شاید در این عرصه، عده‌ای با خوش‌بینی به بازی چهارشنبه (20 خرداد ) با امارات، 3 امتیاز این دیدار را از قبل به حساب تیم ملی نوشته باشند؛ اما یقینا اماراتی‌ها را نباید دست‌کم گرفت، بویژه این‌که این تیم هیچ‌چیز برای از دست دادن ندارد و به طور طبیعی نیز بازی بسته و ایذایی عرب‌ها نیز برایمان همیشه مخاطره‌ساز شده است. به هر صورت باید هوشیار بود و با قدرت به میدان امارات رفت تا با کسب یک پیروزی شیرین در بازی چهارشنبه ورزشگاه آزادی، با روحیه‌ای دوچندان، آماده بازی سرنوشت‌ساز 27 خرداد ماه در سئول شد.

حجت‌الله اکبرآبادی