مگه من می‌تونم یک بچه تپل مپل را بخورم؟
من سینما را دوست دارم. یادم می‌آید کلاس دوم دبستان که بودم هر فیلمی را که می‌دیدم، دوباره و به صورت کامل آن را برای خواهر کوچکترم بازی می‌کردم. خواهرم نیز دو ساعت تمام می‌نشست و همان فیلم را این بار با تعریف من تماشا می‌کرد. من زمانی متوجه شدم که می‌توانم بازیگر شوم که همان یک نفر تماشاچی من که خواهرم بود پس از تمام شدن فیلم، می‌خواست که آن را دوباره نمایش بدهم. یعنی دوباره نقش‌های آن فیلم را بازی کنم.
در همین چند سال گذشته حداقل 10 پیشنهاد بازیگری را رد کرده‌ام. من صرفا به خاطر این‌که بچه‌ها شخصیت عموپورنگ را دوست دارند، نمی‌توانم در سینما فعالیت داشته باشم. الان مطمئن شده‌ام که در همین وضعیت و با همین شخصیت، بهتر می‌توانم برای بچه‌ها مفید باشم. بچه‌ها خیلی زود فرق بین راست و دروغ را متوجه می‌شوند من همیشه و همیشه بچه‌ها را دوست داشته‌ام. همین الان هم هر کدام از اعضای فامیل‌مان که بچه کوچک دارند، او را از دست من قایم می‌کنند. از بس که این بچه‌کوچولوها را دوست دارم، دلم می‌خواهد آنها را بخورم. شوخی کردم. مگر من می‌توانم یک بچه تپل‌مپل را بخورم؟
داریوش فرضیایی (عموپورنگ)
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
اولین واکنش‌ها به تازه‌ترین انیمیشن دیزنی:
آیا دیزنی با «Hexed» جادوی کلاسیک را زنده می‌کند
گفت و گو
مدیرعامل شرکت توفیق دارو در گفتوگو با جام‌جم آنلاین:
قصه برخاستن داروسازی ایرانی/ بازسازی کارخانه به بیش از ۳.۵ همت اعتبار نیاز دارد
معصومه سپهری، نویسنده کتاب «مرد ابدی»:
جوانان امروز باید مسیر دشوار موفقیت شهید طهرانی‌مقدم را بشناسند
علی کفاشیان در گفت‌وگوی اختصاصی با روزنامه «جام‌جم»: